پندهاي الاهي - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٥٤ - مؤمن و ويژگى سرزندگى و خلوت گزينى

گفتنى است كه نبايد از اين توصيه خداوند سوء استفاده شود و افراد براى عمل به اين توصيه، گرفتار انزواگزينى افراطى گردند و به طور كلى خانه‌نشين شوند و از اجتماع فاصله بگيرند و نه سراغ تحصيل و درس بروند و نه به مردم خدمت كنند. البته در اين دوران كه گرايش‌هاى مادى زياد شده، چنين انحراف‌هايى كمتر رخ مى‌دهد. اما پيش‌تر ما افرادى را مشاهده مى‌كرديم كه چون در روايتى به مردم آخرالزمان سفارش شده كه «كُونُوا أَحْلاسَ بُيُوتِكُمْ؛[١] فرش‌هاى خانه‌هايتان باشيد»، از خانه خارج نمى‌شدند و انزواگزينى از خلق را واجب مى‌دانستند. غافل از آن‌كه آن روايت، ناظر به انحرافات و مفاسدى است كه در آخرالزمان رخ مى‌دهد و براى مصون ماندن افراد از آن‌ها، توصيه شده كه از اجتماعات آلوده فاصله بگيرند. نه فقط انزواگزينى مطلوب نيست، بلكه از آن جهت كه مانع انجام وظايفى چون امر به معروف و نهى از منكر، خدمت به خلق خدا، رسيدگى به نيازمندان و مهم‌تر از همه، مانع شركت در سرنوشت اجتماعى مى‌شود، حرام و نامطلوب است.