پندهاي الاهي - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ١٣٢ - دعوت به توحيد و پرستش خدا سرآغاز دعوت پيامبران
در بازگشت از مدين به سوى مصر، به همراه همسرش در وادى طوى و در صحراى سينا در شبى تاريك و سرد راه را گم كرد. ناگاه از دور آتشى را مشاهده نمود. به همسرش گفت: اينجا منتظر بمان تا نزد آتش بروم و پس از آگاهى از مسير، با پارهاى از آتش برگردم. وقتى به آتش رسيد، فراروى خود درختى سبز و خرم ديد كه سر تا پاى آن را آتش فرا گرفته بود. وقتى به آن درخت نزديك شد، درخت از او دور شد. حضرت موسى(عليه السلام) ترسيد و برگشت. اما آتش به او نزديك شد و آغازين سخن و وحى الاهى كه با همان وحى نبوت حضرت موسى(عليه السلام) آغاز گشت، از درون آن آتش اينگونه به گوش آن حضرت رسيد:
إِنَّنِي أَنَا اللهُ لا إِلهَ إِلاّ أَنَا فَاعْبُدْنِي وَأَقِمِ الصَّلاةَ لِذِكْرِي؛[١] همانا منم خداى يكتا. خدايى جز من نيست، پس مرا بپرست و نماز را براى ياد من برپا دار.[٢]
با توجه به اين كه مهمترين وظيفه انسان، عبادت و پرستش خدا است و نيز با توجه به اين كه پرستش خدا، نمايانگر عالىترين ارتباط بنده با خداوند است كه افق روشن تعالى و كمال و نيل به سعادت را به روى او مىگشايد، در بيش از ده آيه قرآن آمده كه پيامبران خدا، رسالت و دعوت خود را با جمله «يا قَوْمِ اعْبُدُوا الله» آغاز كردند. از جمله خداوند درباره حضرت نوح(عليه السلام)مىفرمايد:
[١] طه (٢٠)، ١٤. [٢] محمدباقر، مجلسى، حياة القلوب، ج ١، ص ٥٩٢ ـ ٥٩٠؛ سيد محمدحسين، طباطبايى، الميزان، ترجمه سيد محمدباقر موسوى همدانى، ج ١٤، ص ٢٠٩ و ٢١٣.