پندهاي الاهي - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ١٦٠ - مفهوم ترس

طبيعى است كسى كه به اين درجه از معرفت توحيدى رسيد، ديگر به خود نمى‌بالد و فخر نمى‌فروشد و چنان‌كه از خداوند مى‌ترسد، با توكل و تكيه بر قدرت نامحدود خداوند و حمايت و صيانت الاهى، از غير خدا بيم و هراسى ندارد؛ چون آنان را چون خودْ حقير و ضعيف و فاقد قدرت مى‌داند. از اين رو، حضرت امام خمينى(رحمه الله)، آن بنده خالص و سالك الاهى كه به عالى‌ترين مراتب معنوى و توحيدى رسيده بود، وقتى در گير و دار حوادث پس از ١٥ خرداد سال ١٣٤٢ كه با خطرات و تهديدهاى جدى رژيم ستم‌شاهى پهلوى روبه‌رو شد و حتى خطر مرگ و اعدام را پيش روى خود مى‌ديد، فرمود: «به خدا قسم لحظه‌اى نترسيدم». آن آرامشْ احساس قدرت، شجاعت و شهامتِ برخاسته از قدرت ايمان و توكل ايشان به خداوند، و باور اين حقيقت بود كه در برابر اراده و مشيت خداوند، همه اراده‌ها و قدرت‌ها ناتوان، كوچك و بى‌تأثيرند. او باور داشت كه اگر كسى در برابر قدرت خداوند فروتنى كند و تنها از او بترسد، نه فقط از غير خدا نمى‌ترسد، بلكه خداوند ترس از او را در دل دشمنان مى‌افكند و هيبت و هيمنه او، خواب راحت را از چشمانشان مى‌ربايد. امام صادق(عليه السلام)در اين‌باره فرمودند:

وَمَنْ خَافَ اللهَ أَخَافَ اللهُ مِنْهُ كُلَّ شَىْء وَمَنْ لَمْ يَخَفِ اللهَ أَخافَهُ اللهُ مِنْ كُلِّ شَىْء؛[١] كسى كه از خداوند بترسد، خداوند هركسى و هر چيزى را از او مى‌ترساند و كسى كه از خداوند نترسد، خداوند او را از هركس و هر چيزى مى‌ترساند.

[١]بحارالانوار، ج ٦٩، باب ٣٨، ص ٤٠٦، ح١١٤.