پندهاي الاهي - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ١٥٩ - مفهوم ترس
برطرفكنندهاى جز او نيست، و اگر براى تو خيرى بخواهد، بخشش او را ردكنندهاى نيست. آن را به هركس از بندگانش كه بخواهد مىرساند و او آمرزنده مهربان است.
كسانى كه به مراتب بالاى توحيد افعالى رسيدهاند و باور دارند نفع و ضرر حقيقى از ناحيه خداوند انجام مىپذيرد و آنان حقيقتاً مالك چيزى نيستند و قدرت مقابله با هيچ خطرى را ندارند و تنها خداوند توان دفع خطر را از آنان دارد، بايد از خداوند بترسند و مبهوت قدرت محض و بىپايان او گردند. خداوند در اشاره به اين حقيقت ناب توحيدى مىفرمايد:
الَّذِي لَهُ مُلْكُ السَّماواتِ وَالأَْرْضِ وَلَمْ يَتَّخِذْ وَلَداً وَلَمْ يَكُنْ لَهُ شَرِيكٌ فِي الْمُلْكِ وَخَلَقَ كُلَّ شَيْء فَقَدَّرَهُ تَقْدِيراً * وَاتَّخَذُوا مِنْ دُونِهِ آلِهَةً لا يَخْلُقُونَ شَيْئاً وَهُمْ يُخْلَقُونَ وَلا يَمْلِكُونَ لأَِنْفُسِهِمْ ضَرًّا وَلا نَفْعاً وَلا يَمْلِكُونَ مَوْتاً وَلا حَياةً وَلا نُشُوراً؛[١] همان كس كه فرمانروايى آسمانها و زمين از آن او است و فرزندى اختيار نكرده و براى او شريكى در فرمانروايى نبوده است و هر چيزى را آفريده و بدانگونه كه در خور آنها بوده اندازهگيرى كرده است. پس به جاى او خدايانى براى خود گرفتهاند كه چيزى را نمىآفرينند و خود خلق شدهاند و براى خود نه زيانى را در اختيار دارند و نه سودى، نه مرگى، نه حياتى و نه رستاخيزى را.
[١]فرقان (٢٥)، ٢ ـ ٣.