«و خداوند ، مَثَلى زد، [اهالىِ] آبادى اى را كه ايمن و آسوده بودند و روزىِ آنان ، از هر جا، فراوان مى آمد . پس به نعمت هاى خدا ناسپاسى كردند . خدا هم جامه گرسنگى و ترس را به خاطر كارهايشان، بر آنان چشاند» .

«آيا ننگريستى به آنان كه نعمت خدا را با ناسپاسى تغيير دادند و قوم خود را به سراى هلاكت نشاندند؟» .

«از بنى اسرائيل بپرس كه: چه قدر به آنان نشانه روشن داديم؟! هر كس نعمت خدا را ـ پس از آن كه به او رسيد ـ تغيير دهد، پس خداوند، سخت كيفر است » .

حديث

٥٠٨.امام على عليه السلام : ناسپاسى ، سبب نابودى نعمت هاست.

٥٠٩.امام صادق عليه السلام : هر كه نعمت بر او بزرگ (بسيار) باشد ، نياز مردم به او نيز زياد خواهد شد . پس اگر به رفع نياز آنان برخيزد ، از سوى خدا افزايش نعمت را براى خود فراهم آورده است؛ و اگر چنين نكند ، نعمت را در معرض زوال ، قرار داده است.

٥١٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند، گروه هايى دارد كه براى سود[رسانى به] بندگان، نعمت ها را به آنان ارزانى مى دارد و تا وقتى از آن نعمت ها ببخشند ، آنها را برايشان نگه مى دارد. پس هر گاه از بخشش دريغ كنند، خداوند ، نعمت ها را از آنان گرفته، به ديگران مى دهد.