٥٣٧٦.المحاسن ـ به نقل از محمّد بن اسحاق ـ: امام كاظم عليه السلام به يونس [ بن عبد الرحمن ] ، دوست على بن يقطين گفت: «اى يونس! ... هستى نمى يابد ، مگر آنچه خدا بخواهد و اراده كند و اندازه نهد و حكم كند. آيا در مى يابى كه خواست ، چيست؟» . گفت: خير. پس فرمود: «آغاز توجّه او به چيز . آيا مى دانى اراده كرد ، يعنى چه؟» . گفت: خير. فرمود: «تمام كردنِ خواست. آيا مى فهمى اندازه نهاد ، يعنى چه؟» . گفت: خير. فرمود: «آن ، هندسه طول و عرض و دوام است. خدا ، آن گاه كه چيزى را خواست، اراده اش كرد و آن گاه كه اراده اش كرد، اندازه اش نهاد و آن گاه كه اندازه اش نهاد ، بِدان حكم كرد و آن گاه كه بِدان حكم كرد، آن را به اجرا گذاشت».

٧٧ / ٢

آنچه اندازه نهادن او بِدان توصيف نمى شود

٥٣٧٧.امام على عليه السلام ـ در ارج نهادن خدا و بزرگداشت او ـ: بدون انديشيدن و آنچه در خاطره مى گذرد، اندازه گذار همه امور است.