اهل دوزخ، اهل بهشت را ندا زنند كه «از آن آب يا از آن چيزهايى كه خداوند روزى شما كرده ما را بهره‌مند كنيد.» گويند: «خدا آن‌ها را بر كافران حرام كرده است.» برخورد مأموران با دوزخيان‌ در آغاز ورود هر گروهى به دوزخ، مكالمه‌اى ميان آنان و نگهبانان صورت مى‌گيرد.
قرآن مى‌فرمايد:
كُلَّما أُلْقِىَ فِيها فَوْجٌ سَأَلَهُمْ خَزَنَتُها أَلَمْ يَأْتِكُمْ نَذِيرٌ قَالُوا بَلَى‌ قَدْ جاءَنا نَذيرٌ فَكَذَّبْنا وَ قُلْنا ما نَزَّلَ اللَّهُ مِن شَىْ‌ءٍ «١» هر گاه دسته‌اى به دوزخ انداخته شوند، نگهبانان از آنان مى‌پرسند: «آيا بيم دهنده‌اى برايتان نيامد؟» آنان مى‌گويند: «آرى، بيم دهنده‌اى براى ما آمد، ولى ما تكذيب كرديم و گفتيم خداوند چيزى نازل نكرده است.» مأموران دوزخ فرمان خدا را به درستى درباره دوزخيان اجرا مى‌كنند. قرآن كريم مى‌فرمايد:
عَلَيْهَا مَلائِكَةٌ غِلَاظٌ شِدَادٌ لَا يَعْصُونَ اللَّهَ مَا أَمَرَهُمْ وَ يَفْعَلُونَ مَا يُؤْمَرُونَ «٢» در دوزخ فرشتگانى درشتخو و سختگير هستند كه از فرمانى كه خدا به آنان مى‌دهد، سرپيچى نمى‌كنند و آنچه را مأمور به آنند، انجام مى‌دهند.
يكى از مأموريت‌هاى آنان اين است كه كسانى را كه مى‌خواهند از عذاب دوزخ بگريزند، بازگردانند:
وَ أَمَّا الَّذينَ فَسَقُوا فَمَأْواهُمُ النَّارُ كُلَّما أَرادُوا أَن يَخْرُجُوا مِنْها أُعيدُوا فيها وَ قيلَ لَهُمْ ذُوقُوا عَذابَ النَّارِ الَّذى‌ كُنْتُم بِهِ تُكَذِّبُونَ «٣»