آشنایی با قرآن ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٢٣١
این شعر و این سوره!
اِنّا اَعْطَیناک الْکوْثَرَ ما آن سرچشمه خیر کثیر ]را به تو عطا کردیم. [اینها را که قرآن مبهم میگوید برای این است که حقیقت اینها آنچنان عظیم و رفیع است که ما نمیتوانیم درک کنیم، خود پیغمبر درک میکند و کسانی که به حقایق رسیدهاند، مثل ائمه، و ما همین قدر میدانیم سرچشمهای است که از آن سرچشمه خیر میجوشد. پس حالا که چنین تفضلی از خدا به تو شده است، به شکرانه، عبادت کن وَانْحَرْ و تکبیر بگو یکسره بر هر چه که هست. میفرماید: پیغمبر! به تو گفتند ابتر، گفتند دنبالهات قطع شد، اِنَّ شانِئَک هُوَ الاَْبْتَرُ آن بدبختی که تو را ابتر میخوانَد و دشمن میدارد، ابتر منحصرا خود اوست. تاریخ گفته است که این از معجزات قرآن است. این سخن را عاص بن وائل سهمی پدر عمرو عاص به پیغمبر اکرم گفت و این آیه اشاره به او میکند و او در زمانی که این سخن را گفت، پسرها داشت، ولی یک قرن و دو سه نسل بیشتر نگذشت که نسل او بکلی منقطع شد و کسی از او باقی نماند. و صلّی الله علی محمد و آله الطاهرین.
باسمک العظیم الأعظم الأعزّ الأجلّ الأکرم یا الله...
خدایا قلبهای ما را به نور قرآن منوّر بگردان، ما را از سرچشمه فیاضی که به پیغمبر اکرمت عنایت فرمودهای سیراب بفرما، دست ما از را دامان آن بزرگوار کوتاه مفرما، حاجات مشروعه ما را برآور.
خدایا اموات همه ما را غریق رحمت خودت بفرما.