منابع فقه - علامه جعفری - الصفحة ٧٤ - انفاق نوعى مجاهده است

١ - تصديق و يقين ٢ - تفتيش و بررسى براى تشخيص مصرف شايسته .
٣ - تفتيش در خود نيت كه اگر براى خداست انفاق كند و اگر ريا يا منتى در نيت هست آن را بىفايده بداند .
٤ - تمكين نفس بر طاعت خدا .
اما با نظر به عموم كلمهء « تثبيت » ، همهء اين مفاهيم قابليت آن را دارد كه مصداق تثبيت باشد ، معنايى را هم كه ما گفتيم ( تثبيت حيات خود انفاقگران ) با هيچ يك از آن معانى منافاتى ندارد .
انفاق نوعى مجاهده است ٣ - در آيهء ٤١ سورهء « توبه » مى فرمايد :
( . . وَجاهِدُوا بِأَمْوالِكُمْ وَأَنْفُسِكُمْ فِي سَبِيلِ الله . . ) :
« با مال و جان خود ، در راه خدا جهاد كنيد » انفاق را مجاهده خوانده و يكى از دو نوع مجاهده قرار داده است .
در صورتى كه انفاق براى حفظ موجوديت ( كه در اشكال گفته شده است ) مانند تنفس است براى حفظ زندگى . يعنى اگر انفاق تنها براى حفظ موجوديت انفاقگران است ، امرى است ضرورى و براى مقصدى است عايد به خود انفاقگران و چنين