منابع فقه - علامه جعفری - الصفحة ١٦٦ - ٤ - اصل اولى در حيوان و گوشت

اعيان نجسه نبوده باشند ، پوست و ساير اعضاشان در صورت وقوع تذكيه براى استفادهء غير خوردن مباح است .
در تمام اقسام اين حيوانات آن چه كه جزء خبائث بوده باشد مأكول اللحم نخواهد بود .
٤ - اصل اولى در حيوان و گوشت اگر ملاك مأكوليت كه در دين مقدس اسلام گوشزد شده است در حيوانى وجود نداشته باشد ، آن حيوان قابل تذكيه براى خوردن نيست . مشهور اينست كه اگر تذكيه براى حيوانى مقرر نشود هيچ گونه استفاده اى از آن نمى توان كرد . اين همان اصل عدم جعل تذكيه است ، زيرا تذكيه احتياج به دليل دارد . و در هر مورد كه دليلى نباشد اصل حرمت است . مانند قطعهء گوشتى كه اماره اى براى ذبح شرعى مانند بازار و محل مسلمين و يد مسلم و غير ذلك نداشته باشد .
اين كه تذكيه احتياج به احراز دارد شايد معلول عللى در اصل اولى بوده باشد كه مى گويد : هر حيوانى را نمى توان كشت مگر مجوز قانونى داشته باشد و شايد ضرر جسمانى يا معنوى بوده باشد كه در گروهى از حيوانات وجود دارد .