منابع فقه - علامه جعفری - الصفحة ١٥٣ - اجماع

٣ - ( حُرِّمَتْ عَلَيْكُمُ الْمَيْتَةُ وَالدَّمُ وَلَحْمُ الْخِنْزِيرِ وَما أُهِلَّ لِغَيْرِ الله بِه وَالْمُنْخَنِقَةُ وَالْمَوْقُوذَةُ وَالْمُتَرَدِّيَةُ وَالنَّطِيحَةُ وَما أَكَلَ السَّبُعُ إِلَّا ما ذَكَّيْتُمْ وَما ذُبِحَ عَلَى النُّصُبِ وَأَنْ تَسْتَقْسِمُوا بِالأَزْلامِ ، ذلِكُمْ فِسْقٌ ، الْيَوْمَ يَئِسَ الَّذِينَ كَفَرُوا . . ) [١] نه در اين آيات و نه در آيات ديگر هيچ گونه اشاره اى به اشراط اسلام در ذبح وجود ندارد ، لذا اين حكم كه آيا ذبيحهء اهل كتاب حلال است يا نه ؟ بايستى از ادلهء ديگر استفاده شود :
اجماع - گمان نمى رود در اين مسأله اجماع قابل توجهى وجود داشته باشد ، زيرا ، أولا : امثال صدوق و عمانى و اسكافى مخالف حرمت مطلق ذبيحهء اهل كتابند . و ثانيا : مدارك

[١] گوشت مردار ، خون ، گوشت خوك ، و ذبيحه اى را كه به نام غير خدا كشته‌اند بر شما حرام است و نيز هر حيوانى كه به خفه كردن يا چوب زدن يا از بلندى افكندن يا با شاخ زدن به يكديگر بميرند و نيز نمى خوردهء درندگان جز آن را كه قبلا تذكيه كرده باشيد و آن را كه براى بتان مى كشند و آن را كه ( به رسم جاهليت ) با تيرها تقسيم مى كنيد همه حرام است چون اين كار فسق است . امروز كافران نااميد مى شوند كه