منابع فقه - علامه جعفری - الصفحة ١٠٩ - قاعدهء ضمان مثلى بمثلى و قيمى به قيمى

مشخصاتش پرداخت نمايد و اگر تلف شده داراى افراد مماثل نبوده باشد مانند يك كتاب خطى كه فاقد مثل بوده باشد در اين موارد قيمت تلف شده را مى پردازد زيرا در صورت فقدان مثل با فرض اين كه بدل تلف شده بهر صورت بايستى پرداخت شود نوبت به قيمت مى رسد .
زمينهء اولى حكم در اين مورد اين بود كه شخصى كه عينى را تلف نموده است بتواند با پرداخت قيمت آن از عهدهء خسارت بيرون آمده باشد زيرا تمايلى عمومى در بارهء كالاها و اجناس موجود است كه تعيين كنندهء قيمت آنها است و خصوصيتهائى كه دخالتى در ارزش ندارد از لحاظ ضمان ملغى است با اين حال قاعده مى گويد نزديكترين شىء بمال تلف شده مماثل آنست لذا در صورت امكان پرداخت مثل ، نوبت به قيمت نمى رسد و همچنين شايد خصوصيتى كه براى هيچ كس باعث افزايش قيمت نيست ممكن است براى صاحب مال مرغوب و مورد علاقه بوده باشد مانند خط پدر ، بدون ترديد اگر خط پدر انسان يك خط معمولى بوده باشد داراى ارزشى نخواهد بود مگر به همان اندازه كه در موارد عمومى آن خط موجود است ولى براى كسى كه خط پدر عنوان يادگارى