منابع فقه - علامه جعفری - الصفحة ٥١ - بيانات گوناگون در لزوم پرداخت مال به نيازمندان

مستمندان رسيدگى كند و آنان را در مال خود سهيم بداند .
رجوع شود به آيهء ٣ از بقره و آيهء ٣ از انفال .
٢ - آياتى كه مى گويد : پيش از تباه شدن زندگى و از دست رفتن نيروى كار و چاره جويى ، و در گرماگرم زندگى و نيازمندى نيازمندان و در طول مدت زندگى در اين جهان بايد انفاق كرد و مستمندان را نوا داد . رجوع شود به آيهء ٢٥٤ ، بقره و ٣١ ، ابراهيم .
٣ - آياتى كه مى گويد : مجاهده در راه خدا هم با جان است و هم با مال . و بايد هر دو توأم باشد . يا اين كه مجاهدهء مالى مانند مجاهدهء جانى در اساس ايمان منظور شده است .
رجوع شود به آيهء ٤١ ، توبه .
٤ - آياتى كه تصريح مى كند : خداوند خود خريدار جان و مال مردم با ايمان است . و به عبارت ديگر ، خداوند در برابر بهشت هم جان را قرار داده است و هم مال و انفاق را و همانطور كه مؤمن نبايد از جان خويش در راه خدا مضايقه كند ، از مال خود نيز در راه خدا و انفاق به تودهء ناتوان ، نبايد دريغ داشته باشد . رجوع شود به آيهء ١١١ توبه .