منابع فقه - علامه جعفری - الصفحة ١٢٦ - گروه دوم از آيات ، ضرر و اضرار را بطور غير مستقيم ممنوع مى سازد

گروه دوم از آيات ، ضرر و اضرار را بطور غير مستقيم ممنوع مى سازد دو آيه در قرآن مجيد ديده مى شود كه تحمل ضرر و بينوايى انسانها را اكيدا ممنوع مى سازد :
١ - ( إِنَّ الَّذِينَ تَوَفَّاهُمُ الْمَلائِكَةُ ظالِمِي أَنْفُسِهِمْ قالُوا فِيمَ كُنْتُمْ ؟ قالُوا كُنَّا مُسْتَضْعَفِينَ فِي الأَرْضِ قالُوا أَ لَمْ تَكُنْ أَرْضُ الله واسِعَةً فَتُهاجِرُوا فِيها فَأُولئِكَ مَأْواهُمْ جَهَنَّمُ وَساءَتْ مَصِيراً ) ( النساء ، ٩٧ [١] . ) ٢ - ( الَّذِينَ تَتَوَفَّاهُمُ الْمَلائِكَةُ ظالِمِي أَنْفُسِهِمْ فَأَلْقَوُا السَّلَمَ ما كُنَّا نَعْمَلُ مِنْ سُوءٍ بَلى إِنَّ الله عَلِيمٌ بِما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ ، فَادْخُلُوا أَبْوابَ جَهَنَّمَ خالِدِينَ فِيها فَلَبِئْسَ مَثْوَى الْمُتَكَبِّرِينَ ) ( النحل ، ٢٨ و ٢٩ ) [٢] .

[١] كسانى را كه فرشتگان در حال ورود به سراى ابديت درمى يابند و آنان در زندگى به خودشان ستم روا داشته بودند مى گويند شما در زندگانى در چه حال بوديد ؟ آنان مى گويند ما در روى زمين بينوايان بوديم . فرشتگان مى گويند : آيا زمين خداوند پهناور نبود كه مهاجرت نماييد ؟ منزلگاه اين اشخاص دوزخ است و چه سرنوشت بديست .
[٢] كسانى كه ستم بر خويش را تحمل نموده‌اند هنگامى كه فرشتگان آنان را درمى يابند آنان به فرشتگان درود مى گويند و مى گويند ما هيچ گونه بدى نكرده‌ايم ( فرشتگان مى گويند ) بلى خداوند به كردار شما دانا است . از درهاى دوزخ براى هميشه وارد شويد . منزلگاه نهايى خودپرستان بسيار بد است ) . ممكن است گفته شود خودپرستى با مظلوم بودن نمى سازد مى گوييم چنان كه خود - پرستى گاهى به ستمكارى مى كشد ، و همچنين گاهى هم ستم ديده مى سازد زيرا براى « من » خويشتن شخصيت پستى اثبات كرده و در دفاع و پرستش آن شخصيت به هر گونه ستم ديدگى آماده مى شود .