منابع فقه - علامه جعفری - الصفحة ٥٧ - كلمهء انفاق

پس بر طبق تصريح اين آيه نيز مى بينيم كه كمك و انفاق در حق همهء مردم و همهء جوامع مطلوب و منظور بوده ، و به ريشه كن كردن فقر در سطح جهان توجه داده شده است .
ب : نمونه اى از آياتى كه علت و نتيجهء پرداختهاى مالى را بيان مى كند :
١ - ( وَأَقِيمُوا الصَّلاةَ وَآتُوا الزَّكاةَ وَما تُقَدِّمُوا لأَنْفُسِكُمْ مِنْ خَيْرٍ تَجِدُوه عِنْدَ الله ) [١] « نماز را به پا داريد و زكات را بپردازيد آن چه را از پيش ، براى خويش ، بفرستيد نزد خدا بازخواهيد يافت » .
٢ - ( وَأَنْفِقُوا فِي سَبِيلِ الله وَلا تُلْقُوا بِأَيْدِيكُمْ إِلَى التَّهْلُكَةِ ) [٢] « در راه خدا بخشش و انفاق كنيد و خود را به هلاكت ميفكنيد » .
٣ - ( مَنْ ذَا الَّذِي يُقْرِضُ الله قَرْضاً حَسَناً فَيُضاعِفَه لَه ) [٣] « كيست كه به خداوند قرض الحسنه دهد ؟ تا خدا

[١] بقرة ، ١١٠
[٢] بقرة ، ١٩٥
[٣] بقرة ، ٢٤٥