منابع فقه - علامه جعفری - الصفحة ٦٦ - كلمهء انفاق

( الشَّهْرُ الْحَرامُ بِالشَّهْرِ الْحَرامِ وَالْحُرُماتُ قِصاصٌ ، فَمَنِ اعْتَدى عَلَيْكُمْ فَاعْتَدُوا عَلَيْه بِمِثْلِ مَا اعْتَدى عَلَيْكُمْ وَاتَّقُوا الله وَاعْلَمُوا أَنَّ الله مَعَ الْمُتَّقِينَ . ) [١] ترجمه :
اين دو آيه ، مربوط به دفاع و جهاد است ، پس اين دو آيه - چنان كه گفتيم - آيهء مورد بحث ماست كه مى گويد ، در راه خدا و تحصيل آمادگى براى دفاع و جهاد انفاق كنيد و هزينه نهيد و مال دهيد و خويشتن را به هلاكت و نابودى ميفكنيد .
احتمال ديگرى نيز در اين آيه هست و آن اين است كه در انفاق از حد ميانه ، تجاوز مكنيد تا به هلاكت و نابودى و تباهى نيفتيد . در هر حال ، مفسران ، اين دو آيه را مربوط به يكديگر دانسته‌اند .
آن چه در اين مورد به نظر مى رسد اين است كه : دو جملهء آيهء مذكور ، خواه به يكديگر مربوط باشند يا نباشند ، از جملهء ( وَلا تُلْقُوا بِأَيْدِيكُمْ إِلَى التَّهْلُكَةِ ) ، در هر حال ، مى توان لزوم تنظيم اقتصادى را در جامعهء اسلام ، از نظر

[١] آيه هاى ١٩٣ و ١٩٤ سورهء بقره