منابع فقه - علامه جعفری - الصفحة ١٦٤ - ٢ - انواع پرندگان مأكول اللحم

٢ - انواع پرندگان مأكول اللحم هر پرنده اى كه داراى چنگال بوده باشد كه بتواند شكار كند مأكول اللحم نمى باشد ، مانند : باز و عقاب و شاهين . يا بتواند شكار كند ولى داراى چنگال باشد مانند كركس حرامست .
روايات زيادى در اين باره وجود دارد ، از آن جمله در كتاب كافى و تهذيب از داود بن فرقد از امام صادق ( ع ) نقل شده است كه هر حيوان درنده كه داراى دندان ناب بوده باشد حرامست ( ناب دندانهاى پس از دندان جلو را مى گويند ) و هر پرندهء چنگالدار حرامست . در كافى پنج نفر از روات از امام صادق ( ع ) نقل كرده‌اند : پيغمبر فرموده است هر حيوان داراى ناب از درنده ها و داراى چنگال از پرنده ها حرامست .
پس از اين شرط ، در مأكوليت پرندگان در بارهء مواردى كه دليلى بر حرمت و حليت وجود نداشته باشد ، دو ملاك وجود دارد : ١ - دف و صف در حال پريدن است . هر پرنده اى كه در موقع پريدن پر بزند حلال است و آن چه كه با پرهاى باز بدون تحريك پر به پرد حرامست .
٢ - داشتن چينه دان و معده و صيصى است كه ملاك مأكوليت است . ( صيصى عبارت است از يك استخوان قلمى باريك