منابع فقه - علامه جعفری - الصفحة ٧٢ - نتيجهء انفاق حفظ موجوديت توانگران است يا تحكيم اوضاع اجتماعى ؟

به نظر مى رسد كه اين آيه ، روشنترين مضمون را در تنظيم امور مالى به دست مى دهد و اهميت حياتى مسائل اقتصادى را بيان مى كند .
نتيجهء انفاق حفظ موجوديت توانگران است يا تحكيم اوضاع اجتماعى ؟
٢ - آيهء ٢٦٥ از سورهء « بقره » چنين است ( وَمَثَلُ الَّذِينَ يُنْفِقُونَ أَمْوالَهُمُ ابْتِغاءَ مَرْضاتِ الله وَتَثْبِيتاً مِنْ أَنْفُسِهِمْ . . ) « مثل آنان كه در راه رضاى خداوند و براى استوار ساختن نفوس خويشتن ، ثروت خود را مى بخشند مانند باغى است كه . . » ظهور اين آيه مى رساند كه يكى از علل انفاق نيز ، تثبيت و استوار ساختن و پابرجاى نمودن خود انفاق كنندگان و بخشندگان است .
ممكن است در اينجا چنين به نظر رسد كه بنا بر اين نتيجهء انفاق در حقيقت حفظ موجوديت خود اغنيا و توانگران است ، در اين صورت اگر اغنيا بتوانند با استفاده از قدرتهاى ديگر ، موجوديت خود را حفظ كنند ، انفاق براى آنان حتمى و لازم نخواهد بود ، اگر چه تمام افراد جامعه در فقر و فلاكت به سر برند و به روز سياه بنشينند .