منابع فقه - علامه جعفری - الصفحة ١٣٣ - دليل سنت

٢ - روايتيست كه عقبة بن خالد از امام صادق ( ع ) نقل مى كند كه حضرت رسول ميان شركاء اراضى و شركاء مسكنها به شفعه حكم فرمود و فرمود : لا ضرر و لا ضرار . [١] ٣ - هارون بن حمزة الغنوى مى گويد : شترى بيمار بود و مالكش مى خواست آن را بفروشد . مردى آن شتر را به ده درهم خريد . مرد ديگرى از حضار دو درهم در مقابل سر و پوست شتر داد . اتفاقا شتر بهبود يافت و قيمتش تا حدود دينارها ترقى كرد . حضرت صادق ( ع ) فرمود : صاحب دو درهم قيمت يك پنجم شتر را مى تواند مطالبه كند و اگر بگويد من سر و پوست را كه خريده‌ام مى خواهم جائز نيست زيرا اين « اضرار » است . [٢] ٤ - باز عقبة بن خالد از امام صادق ( ع ) نقل مى كند كه پيغمبر اكرم ( ص ) در ميان اهل مدينه و گروه نخلها حكم فرمود كه از آب چاه جلوگيرى نكنند و در ميان اهل باديه فرمود كه از اضافهء آب جلوگيرى ننمايند كه از اضافهء گياه و علف جلوگيرى شود . و فرمود « لا ضرر و لا ضرار » . [٣]

[١] مدرك مزبور
[٢] مدرك مزبور
[٣] مدرك مزبور