منابع فقه - علامه جعفری - الصفحة ١٢٢ - منابع فقهى لا ضرر و لا ضرار

دلالت قرآن
دلالت قرآن آياتى كه مى تواند دليل اثبات كنندهء قاعدهء مزبور بوده باشد دو گروه است :
گروه اول آياتى كه بطور صريح كلمهء ضرر يا ضرار را دارا است :

گروه اول آياتى كه بطور صريح كلمهء ضرر يا ضرار را دارا است :
الف - ( لا تُضَارَّ والِدَةٌ بِوَلَدِها وَلا مَوْلُودٌ لَه بِوَلَدِه ) ( البقرة ، ٢٣٣ ) .
« نه مادر ( با نگهبانى فرزند ) به زيان و زحمت افتد و نه پدر براى كودك ( بيش از حد متعارف ) متضرر شود » .
ب - ( وَلا تُضآرُّوهُنَّ لِتُضَيِّقُوا عَلَيْهِنَّ ) ( الطلاق ، ٦ ) در بارهء زنهاى مطلقه است كه مى فرمايد : « آنها را بى - خانمان نسازيد » تا اين كه مى فرمايد : « و به آنها ضرر وارد نكنيد كه زندگانى را بر آنان تنگ نماييد . » ج - ( وَلا يُضَارَّ كاتِبٌ وَلا شَهِيدٌ ) ( البقرة ، ٢٨٢ ) در مورد تثبيت سند و گواهى مى فرمايد : « و نبايد به نويسنده و شاهد ضررى برسد . » د - ( لا يَسْتَوِي الْقاعِدُونَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ غَيْرُ أُولِي الضَّرَرِ )