منابع فقه - علامه جعفری - الصفحة ١٢٣ - منابع فقهى لا ضرر و لا ضرار

( النساء ، ٩٥ ) « آن مردمان مؤمن كه بدون داشتن ضرر از جهاد نشسته‌اند با مجاهدان يكسان نيستند . » ه - ( وَلا تُمْسِكُوهُنَّ ضِراراً لِتَعْتَدُوا ) ( البقرة ، ٢٣٠ ) در مورد زنهاى مطلقه « پس از انقضاء عده يا بطور شايسته با شما همزيستى نمايند يا آنها را با شايستگى رها سازيد و آنان را با ضرر رسانيدن ( و به زور ) نگهدارى نكنيد كه در نتيجه ستم كار بوده باشيد . » و - ( وَالَّذِينَ اتَّخَذُوا مَسْجِداً ضِراراً وَكُفْراً وَتَفْرِيقاً بَيْنَ الْمُؤْمِنِينَ ) ( التوبة ، ١٠٧ ) در مورد آن چند نفر است كه در مقابل مسجد قبا مسجدى براى دسته بندى و تفرقه و اضرار به مؤمنين بنا كردند خداوند آنان را ملامت و توبيخ نموده و مى فرمايد : « كسانى كه مسجدى را وسيلهء ضرر رسانيدن و پوشانيدن حق و پراكنده ساختن مؤمنين ساخته‌اند . . » ز - ( مِنْ بَعْدِ وَصِيَّةٍ يُوصى بِها أَوْ دَيْنٍ غَيْرَ مُضَارٍّ ) ( النساء ، ١٢ ) در مورد تقسيم ما ترك به وارث مى فرمايد : « سهام مزبوره در آيه پس از اخراج وصيت و دينى كه ميت قصد اضرار