منابع فقه - علامه جعفری - الصفحة ٧٦ - انفاق نوعى مجاهده است

١ - باز بودن راههاى اراده و خواسته هاى بىنهايت و تزاحم و سپس سقوط ، به اضافهء عدم امكان اجرا . ( زيرا اگر همه بخواهند هر چه را اراده كنند داشته باشند و بدان برسند ، هيچ كس به هيچ چيز نخواهد رسيد ) .
٢ - محدود بودن خواسته ها بدون تزاحم و سقوط ، به اضافهء قابليت اجرا .
نتيجهء اين تشبيه اينست كه مفهوم تثبيتا من أنفسهم در حقيقت اثبات زندگى خود انفاق كنندگان مى باشد در مقابل نابود شدن و زندگى را از دست دادن ، نه اين كه تثبيت كامورى آنها در اجتماع منظور است ، پس در حقيقت ، انفاق كنندگان و پرداخت كنندگان ماليات با مهار كردن تمايل به ثروت بىنهايت ، مى توانند با ثروت محدودى به زندگانى خود ادامه بدهند چنان كه در زير بناى وضع حقوق بيان كرديم .
ممكن است از ( « تَثْبِيتاً مِنْ أَنْفُسِهِمْ » ) اين معنى استفاده شود كه جامعهء اسلامى مسألهء پرداخت ماليات را بايستى طورى بر خود بقبولاند كه از درون خود چنان كه گرسنگى را احساس مى كند لزوم پرداخت ماليات را احساس نمايد ، و چنان كه گفتيم نه اين معنى و نه معانى قبلى هيچ يك با همديگر در