الفقه الاسلامى آداب بيمارى و احكام وفات - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ١٧ - الف- توبه كى، و چگونه؟
كه در هنگام شهوت، زنا مىكند و پس از فراغت توبه مىكند و سپس وقتى كه شهوت مىآيد باز هم زنا ميكند، چگونه مىتوان توبه او را يك توبه صادق پنداشت؟
٦- (فَتَلَقَّى آدَمُ مِنْ رَبِّهِ كَلِمَاتٍ فَتَابَ عَلَيْهِ إِنَّهُ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ) [١].
«پس آدم از پروردگارش كلماتى دريافت داشت (و با آنها توبه كرد) و خداوند توبه او را پذيرفت چرا كه خداوند توبه پذير و مهربان است.»
فقه آيه:
وسيله پذيرش توبه، كلماتى است كه خداوند از فضل و لطف خود به بندگانش مىآموزد، مانند آن كلماتى كه حضرت آدم از پرودگارش دريافت كرد و آن كلمات عبارت بودند از: توسّل به حضرت پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله و اهل بيت او عليهم السلام.
٦- (فَأَمَّا مَن تَابَ وَآمَنَ وَعَمِلَ صَالِحاً فَعَسَى أَن يَكُونَ مِنَ الْمُفْلِحِينَ) [٢].
«اما كسى كه توبه كند و ايمان آورد و عمل صالحى انجام دهد، اميد است از رستگاران باشد.»
فقه آيه:
توبه در صورتى وسيله فلاح و ابزار رستگارى مىباشد كه توأم با ايمان حقيقى و عمل صالح باشد.
[١] - سوره بقره، آيه ٣٧.
[٢] - سوره قصص، آيه ٦٧.