الفقه الاسلامى آداب بيمارى و احكام وفات - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ١٢٨ - ح- چگونگى نماز ميّت
١٢- نماز ميّت، وقت معيّنى ندارد، حتى در اوقاتى كه نماز كراهت دارد، نماز ميّت اشكال ندارد و اگر با وقت نماز فريضه تزاحم پيدا كند، نماز فريضه مقدّم مىشود تا وقت فضيلت آن از دست نرود و نمازميّت به تأخير انداخته شود مگر اينكه خوف فاسد شدن جنازه يا دليل ديگر باشد كه در اين صورت نماز ميّت مقدّم مىشود.
١٣- خواندن يك نماز مشترك بر مجموعهاى از مردگان جائز است و اگر امام بر جنازهاى نماز مىخواند كه در همان حين، جنازه ديگرى راهم حاضر كردند در اين صورت چند راه وجود دارد:
اوّل- اينكه تكبيرات باقيمانده را بطور مشترك براى جنازه اوّل و دوّم بخواند و سپس براى جنازه دوم، تكبيرات باقيمانده او را بطور اختصاص بخواند. دوم- اين است كه نماز اوّل را تمام كند بعد براى جنازه دوم نماز بخواند. سوم- اينكه جائز است نماز ميّت اوّل را قطع كند و براى هر دو جنازه از نو بطور مشترك نماز بخواند.
١٤- در نماز ميّت، طهارت مستحب است و در صورت خوف فوت نماز، تيمّم هم جائز است.
١٥- مستحب است كه نمازگزار در برابر وسط پيكر ميّت مرد و در برابر سينه ميّت زن بايستد و مستحب است كه پا برهنه باشد و در تكبير اوّل بلكه در همه تكبيرات، دست خود را بلند نمايد و نزديك جنازه بايستد و در صورتيكه بخواهد مأمومين از او تبعيّت كنند بايد تكبيرات و دعاها را با صداى بلند بخواند.