الفقه الاسلامى آداب بيمارى و احكام وفات - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٤٩ - ه- احكام احتضار
«از عبد صالح عليه السلام پرسيدم درباره زنى كه مىميرد و فرزند او در شكمش است، فرمود: شكم او را شكافته و فرزندش را بيرون آوريد. [١]»
تفصيل احكام:
١- ميت بر زندگان حق دارد كه آنچه را شرع دستور داده است درباره او انجام دهند مانند: رو به قبله كردن، غسل دادن، نماز بر او خواندن، كفن و دفن كردن، و اگر همگى در انجام امور فوق كوتاهى كنند، گناه كردهاند و اگر بعضى انجام دهند از ديگران ساقط مىشود.
٢- ولىّ ميت در انجام دادن امور فوق، بر ديگران اولويت دارد و بر ديگران لازم است كه از ولى ميت اجازه بگيرند، و اگر او به تدفين ميت اقدام نكرد و به ديگران هم اجازه نداد، حق او ساقط مىشود، و بنابر احتياط- در اين صورت- از نزديكترين كسى كه بعد از او، بر ميت ولايت دارد، اجازه گرفته شود و بهتر اين است كه از حاكم شرع هم اجازه بگيرند.
٣- شوهر نسبت به همسرش ارجحيّت دارد، و پس از او ديگر اولياء بر حسب مراتب ارث، پس پدر و مادر و فرزندان بر برادران و اجداد مقدم هستند و برادران و اجداد هم بر عموها و دايىها مقدم مىباشند، و اولياى مذكر- در هر طبقه- مقدم بر اولياى مؤنث هستند، و كسى كه خويشاوندى او نسبت به ميّت از ناحيه پدر
[١] - همان، باب ٤٦، حديث ٢.