الفقه الاسلامى آداب بيمارى و احكام وفات - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ١٦١ - آدابى كه مصيبتدار بايد رعايت كند

نزديكتر و شبيه‌تر است، و مؤمن هم به اندازه ايمان و اعمال نيك خود آزمايش مى‌شود. پس هر كس كه ايمان او سالم و عمل او نيكو باشد، رنج او بيشتر است و هر كس كه ايمانش سست و عملش اندك باشد، رنج او هم اندك است.»

٧- ابوبصير مى‌گويد: امام صادق عليه السلام فرمود:

«إنّ إسماعيل كان رسولًا نبيّاً سلّط اللَّه عليه قومه فقشّروا جلدة وجهه وفروة رأسه فأتاه رسول من عند ربّ العالمين فقال له: ربّك يقرؤك السلام ويقول: قد رأيت ما صنع بك وقد أمرني بطاعتك فمرني بما شئت فقال: يكون لى بالحسين عليه السلام اسوة» [١]

. «اسماعيل پيامبر خدا بود كه مغلوب قومش قرار گرفت و آنان پوست صورت و سر او را كندَند. فرستاده‌اى از جانب خداوند نزد او آمد و گفت: پروردگارت سلام مى‌رساند و مى‌گويد: من ديدم كه با تو چه كردند و اكنون مرا مأمور ساخته است كه در فرمان تو باشم پس به هرچه خواهى فرمانم ده. پيامبر خدا گفت: در اين كار، حسين عليه السلام اسوه و الگوى من مى‌باشد.»

٨- امام صادق عليه السلام فرمود:

«لا تبدي الشماتة لأخيك فيرحمه اللَّه ويصيّرها بك»، وقال: «من شمت بمصيبة نزلت بأخيه لم يخرج من الدنيا حتى يفتتن» [٢]

. «به برادرت شماتت نكن كه خداوند او را مشمول رحمت خود مى‌گرداند و آن شماتت را به خودت برمى‌گرداند». و فرمود: «كسى‌