الفقه الاسلامى آداب بيمارى و احكام وفات - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٩١ - ه- ميت چنين كفن مىشود

كسى ديگر كفن او را به عهده گيرد و تبرّع (بخشش) كند يا اينكه زن وصيّت خاصّى كرده باشد. پس اگر وصى او وصيّت را انجام داد از شوهر ساقط مى‌شود، و احوط آن است كه ساير مخارج وفات هم مثل كفن است و شوهر بايد آنها را به دوش بگيرد.

٦- كفن هر انسان از اموال خود او تهيه مى‌شود. فقهاء رحمهم الله گفته‌اند: اگر ميّت فقير باشد و كسى هم كفن او را تبرّع نكند، برهنه دفن مى‌شود و بر اقارب و يا ساير مسلمانان، كفن او واجب نيست.

ولى اگر گفته شود كه كفن ميّت بر كسانى كه ميّت واجب النفقه او بوده است واجب است، و اگر چنين كسى نباشد بر ساير مسلمانان واجب كفايى است، اين قول اقرب و احوط است.

٧- مقدار واجب كفن، از اصل مال ميّت برداشته مى‌شود و هم‌چنين- بنابر اشبه- ساير مخارج دفن و كفن. و در اين صورت بايد حدّ متعادل لايق شأن ميّت در نظر گرفته شود و از اسراف پرهيز گردد، امّا ساير مصارف وفات كه از مستحبّات است يا از سنّتها و رسوم اجتماعى است، بايد با اذن ورثه صورت گيرد مگر اينكه خود ميّت وصيّت كرده باشد كه در اين صورت از ثلث او برداشته مى‌شود.

٨- در كفن، مستحب است كه براى مرد يك عمامه اضافه شود كه بر سر او پيچيده مى‌شود و دو سر آن از زير گردن بر روى سينه او رها مى‌گردد، يعنى طرف راست عمامه به طرف چپ سينه و طرف چپ آن به طرف راست سينه ميّت انداخته مى‌شود.

٩. و مستحبّ است براى زن بجاى عمامه، مقنعه اضافه شود