الفقه الاسلامى آداب بيمارى و احكام وفات - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ١٠٣ - و- درباره حنوط و جريدتين
تا به سمت جلو او بازگردى.»
٢٣- امام باقر عليه السلام فرمود:
«من حمل أخاه الميّت بجوانب السرير الأربعة محى اللَّه عنه أربعين كبيرة من الكبائر، والسنّة أن يحمل السرير من جوانبه الأربعة وما كان بعد ذلك فهو تطوّع» [١]
. «كسى كه جنازه برادر ميّت خود را از چهار گوشه تابوت بردارد، خداوند چهل گناه كبيره او را محو مىگرداند، و سنّت اين است كه تابوت را از چهار طرف آن حمل كند و اضافه بر آن اختيارى است.»
تفصيل احكام:
١- حنوط كردن ميّت يعنى ماليدن كافور بر مواضع هفتگانه سجده (پيشانى، هر دو كفّ دست، زانوها و سر دو انگشت بزرگ پاها) واجب است، و احتياط اين است كه سر بينى نيز اضافه شود، و فرقى ندارد كه كافور را بر مواضع يادشده با دست بمالد و يا با پارچه بمالد، بلكه پاشيدن كافور در آن مواضع هم جائز است و مستحب است كه بر مفاصل، سر، ريش، سينه، فرج، گردن، شانهها، آرنجها و پشت دستان نيز ماليده شود.
٢- وقت حنوط كردن بعد از غسل (يا تيمّم) است چه پيش از كفن كردن باشد يا بعد و يا در هنگام آن، و بهتر اين است كه پيش از كفن كردن حنوط شود، و احتياط اين است كه كافور طاهر، مباح، ساييده شده و خوشبو باشد.
[١] - همان، ص ٨٢٨، باب ٧، حديث ٦.