الفقه الاسلامى آداب بيمارى و احكام وفات - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ١٧٣ - ى- احكام قبور

٦- هم‌چنين گفته‌اند: جائز است همه قبر نقل داده شود مانند اينكه امروزه چند متر مربع از اطراف قبر را يكجا انتقال مى‌دهند تا قبر و آنچه در آن است، همگى يكجا در محل ديگر منتقل شود. اين عمل هم در مورد ضرورت جائز است مانند خوف از سيل يا توسعه يك ساختمان ضرورى يا افتتاح يك راه و خيابان مورد نياز و مانند آن.

٧- اگر باقى ماندن قبر در يك محل موجب هتك ميّت شود مثل اينكه معلوم گردد ميّت در چاه فاضلاب دفن شده و يا اينكه قبر او در مسير يك راه عمومى قرار گرفته كه شايسته شخصى مانند او نيست، اقوى اين است كه نبش قبر به منظور انتقال جائز است و بهتر اين است كه در صورت امكان، انتقال به گونه‌اى صورت گيرد كه از نبش اجتناب شود.

٨- وصيت كردن خودميّت به نبش بنابر اقوى نافذ نيست، زيرا حرمت نبش تنها از جهت هتك حرمت ميّت نيست تا با وصيّت خود او جائز شود.

٩- اگر قبر به گونه‌اى مندرس و از بين برود كه ديگر، قبر ناميده نشود مگر به عنوان مجاز، خراب كردن آثار آن جائز است مگر اينكه به آن آثار، يك مصلحت شرعى تعلّق گرفته باشد مثل اينكه محل احترام مؤمنين و مركز عبادات و نمازها و دعاهاى آنان باشد مانند قبور اوليا و بندگان صالح خداكه خراب كردن آنها جائز نيست.