الفقه الاسلامى آداب بيمارى و احكام وفات - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٩٨ - و- درباره حنوط و جريدتين

«به امام عليه السلام گفته شد: فدايت گردم، چه بسا ممكن است كسى در آنجا باشد كه از او مى‌ترسم، پس گذاردن جريده طبق آنچه براى ما روايت شده، امكان ندارد. فرمود: جريده را با او بگذار هر طور كه امكان داشته باشد.»

١١- ابوالبخترى از امام صادق عليه السلام از پدرش امام باقر عليه السلام روايت مى‌كند:

«إنّ الرشّ على القبور كان على عهد النبي صلى الله عليه و آله، وكان يجعل الجريد الرطب على القبور حين يدفن الإنسان في أوّل الزمان، ويستحبّ ذلك للميّت» [١]

. «آب پاشيدن روى قبر در زمان پيامبر صلى الله عليه و آله مرسوم بود و يك شاخه نخل تر و سبز نيز بلا فاصله پس از اينكه ميّت دفن مى‌شد، روى قبر گذاشته مى‌شد و اين مستحبّ است.»

١٢- از امام صادق عليه السلام از پدرش عليه السلام نقل شده:

«إنّ النبيّ صلى الله عليه و آله سئل عن رجل يدعى إلى وليمة وإلى جنازة فأيّهما أفضل؟ وأيّهما يجيب؟ قال: يجيب الجنازة فإنّها تذكّر الآخرة وليدع الوليمة فإنّها تذكّر الدنيا» [٢]

. «از پيامبر صلى الله عليه و آله سئوال شد درباره مردى كه هم به وليمه دعوت شده و هم به جنازه، كدام يك بهتر است؟ كدام يك را بايد اجابت كند؟ فرمود: جنازه را اجابت كند، زيرا آخرت را به ياد انسان مى‌آورد و وليمه را ترك كند، زيرا انسان را به ياد دنيا مى‌اندازد.»