الفقه الاسلامى آداب بيمارى و احكام وفات - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ١٠٤ - و- درباره حنوط و جريدتين

٣- شخص مُحرِم كه قبل از طواف مرده باشد، از حنوط كردن استثنا شده است.

٤- در حنوط، مسمّاى آن كفايت مى‌كند و بهتر اين است كه وزن آن به اندازه سيزده درهم و يك سوم درهم (در حدود هفت مثقال صيرفى) باشد و حدّاقل آن يك مثقال شرعى (سه چهارم مثقال صيرفى) و بهتر از آن چهار درهم است.

٥- اگر حنوط كردن با كافور امكان نداشته باشد وجوب آن ساقط مى‌شود.

٦- مستحب است كافور، با مقدارى از تربت قبر امام حسين عليه السلام مخلوط گردد، و مكروه است كه به دنبال جنازه بخوردان حمل شود.

٧- مستحب است كه در حنوط از پيشانى آغاز كند.

٨- مستحب است كه همراه ميّت دو جريده (دو چوب تازه و سبز) گذاشته شود و بهتر اين است كه از نخل خرما باشد، و گرنه از سدر و گرنه از خلاف (بيد) يا انار باشد و اگر درختان يادشده در دسترس نباشد از هر درخت ديگر هم درست است و بايد تر باشد و چوب خشك فائده‌اى ندارد، و بايد هر يك به اندازه يك ذراع طول داشته باشد.

٩- جريده اوّل در طرف راست ميّت روى استخوان بالاى سينه نزديك گردن (استخوان چنبره يا ترقوه) و چسپيده به بدن گذاشته شود و جريده دوّم در سمت چپ ميّت و در همان محلّ ولى روى پيراهن و زير سرتاسرى قرار داده شود.