الفقه الاسلامى آداب بيمارى و احكام وفات - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٥٠ - ه- احكام احتضار

و مادر مى‌باشد، مقدم است بر آن كس كه فقط از ناحيه پدر نسبت دارد و آن كس كه فقط از ناحيه پدر منسوب مى‌باشد، مقدم است بر آن كسى كه تنها از ناحيه مادر نسبت دارد.

٤- اگر تنها اولياى مؤنث موجود باشند، براى احتياط از حاكم شرع هم بايد اجازه گرفته شود، هر چند بنابر اقوى، اجازه آنان كفايت مى‌كند.

٥- فرزند ميت در امر ولايت او، نسبت به مادر ميّت ارجحيت دارد، و بنابر احتياط از مادر هم اجازه گرفته شود.

٦- اگر در يك طبقه از ورثه بيش از چند نفر ولايت داشته باشند بايد از همه آنان اجازه گرفته شود.

٧- بنابر احتياط ميت را به گونه‌اى رو به قبله بخوابانند كه اگر بنشيند، رو به قبله شود، و اگر انسان بداند كه مرگش فرا رسيده، بنابر احتياط بايد به همين صورت دراز بكشد. و بنابر احتياط مستحب، ميت به همين حالت بماند تا اينكه به كفن و دفن او شروع كنند و مستحب است كه در موقع غسل دادن هم به همين حالت گذاشته شود اما بعد از اتمام غسل و كفن، بهتر آن است كه به كيفيتى گذاشته شود كه در حال نماز خواندن بر او، گذاشته مى‌شود.

٨- مستحب است شهادتين و ولايت ائمه معصومين عليه السلام و ساير عقائد حقه را به محتضر تلقين كنند، و مستحب است مريض هم با زبان خود يا حداقل با قلب خود، سخنان تلقين كننده را تكرار كند و همچنين مستحب است كلمات فرج و ساير جملات مذكور در روايات ياد شده را نيز به او تلقين كنند.

و اگر جان دادن براى محتضر دشوار شد، او را به محلى كه در