الفقه الاسلامى آداب بيمارى و احكام وفات - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ١٦ - الف- توبه كى، و چگونه؟

است كه دين خود را خالص گرداند و به خداوند تمسك جويد و اين اخلاص امكان ندارد جز اينكه از پيامبر خدا و پيشوايان اطاعت نمايد و در پرتو هدايت قرآن مجيد حركت كند. در غير اين صورت، اين توبه، توبه كسانى است كه از پيامبر خدا دورى جسته‌اند و غير از خدا، و پيامبر و مؤمنان، كس ديگرى را دوست و همدم خود قرار داده‌اند.

٥- (لَقَد تَابَ اللَّهُ عَلَى النَّبِيِّ وَالْمُهَاجِرِينَ وَالْأَنْصَارِ الَّذِينَ اتَّبَعُوهُ فِي سَاعَةِ الْعُسْرَةِ مِن بَعْدِمَا كَادَ يَزِيغُ قُلُوبُ فَرِيقٍ مِنْهُمْ ثُمَّ تَابَ عَلَيْهِمْ إِنَّهُ بِهِمْ رَؤُوفٌ رَحِيمٌ) [١].

«مسلماً خداوند رحمت خود را شامل حال پيامبر و مهاجرين و انصار كه در زمان عسرت و دشوارى و شدّت (در جنگ تبوك) از او پيروى كردند نمود، بعد از آنكه نزديك بود دلهاى گروهى از آنها، از حق منحرف شود (و از ميدان جنگ بازگردند) پس خدا توبه آنها را پذيرفت كه او نسبت به آنها مهربان و رحيم است.»

فقه آيه:

از اقسام توبه، جهاد و پيكار با دشمن و فرمانبردارى از پيامبر صلى الله عليه و آله در لحظات سخت و دشوار است. زيرا كسى كه عصيان مى‌كند و از اطاعت پيامبر سرپيچى مى‌نمايد و بعد توبه مى‌كند و سپس وقتى كه لحظه سخت و دشوارى فرا مى‌رسد، باز هم به عصيان و نافرمانى باز مى‌گردد، توبه او يك توبه واقعى و حقيقى نخواهد بود. مانند كسى‌