الفقه الاسلامى آداب بيمارى و احكام وفات - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ١٨ - الف- توبه كى، و چگونه؟
احاديث شريف:
١- از امام صادق عليه السلام نقل شده است:
«لا يحفظ الدين إلّابعصيان الهوى، ولا يبلغ الرضى إلّابخيفة أو طاعة» [١].
«دين جز با سرپيچى از هواها و خواستههاى نفسانى، حفظ نمىشود، و خوشنودى خداوند جز با خوف و خشيت يا اطاعت و فرمانبردارى از او بدست نمىآيد.»
٢- از امير المؤمنين عليه السلام نقل شده است:
«المُقِرّ بالذنب تائب» [٢]
. «كسى كه به گناه خويش اعتراف مىكند، توبه كننده محسوب مىشود.»
٣- از اميرالمؤمنين عليه السلام در نامهاى به اهالى مصر نقل شده است كه پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود:
«من سرّته حسناته وساءته سيئاته فذلك المؤمن حقاً» [٣]
. «كسى كه حسنات و كارهاى نيكش او را خوشحال مىگرداند و كارهاى زشتش او را ناراحت مىسازد، او براستى يك شخص مؤمن مىباشد.»
٤- از امام صادق عليه السلام نقل شده است:
[١] - مستدرك الوسائل، ج ١٢، ص ١١٢، حديث ١٠.
[٢] - همان، ص ١١٦، باب ٨٢، حديث ٣.
[٣] - همان، ص ١١٧، باب ٨٣، حديث ٢.