الفقه الاسلامى آداب بيمارى و احكام وفات - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٨٧ - ه- ميت چنين كفن مىشود
بالطيب إلّابالكافور فإنّ الميّت بمنزلة المحرم» [١]
. «حضرت على عليه السلام فرمود: «به كفنها بخور نزنيد و به مردگان خود بوى خوش نماليد جز كافور، زيرا ميّت به منزله مُحرِم است.»
١٠- امام صادق عليه السلام فرمود:
«لا يسخّن للميّت الماء، لا تعجّل له النار، ولا يحنّط بمسك» [٢]
. «براى غسل ميّت، نبايد آب گرم شود، در تهيه آتش براى ميّت شتاب نگردد و با مشك حنوط داده نشود.»
١١- امام صادق عليه السلام فرمود:
«كفن بايد برد باشد و اگر برد نبود، همه آن از پنبه (نخ) باشد و اگر عمامه پنبهاى (نخى) نيافتى براى عمامه از پارچه سابرى استفاده كن. [٣]»
١٢- از امام صادق عليه السلام درباره ميّت سئوال شد. پس حديثى را بيان فرمود كه در آن گفت:
«سپس كفن مىكنى: ابتدا در مقعد او مقدارى پنبه و ذريره (نوعى از بوى خوش) قرار مىدهى، و رانهايش را با هم محكم مىبندى و جامههاى كفنش را با سه عود خوشبوى كن، سپس سر تا سرى را به درازا پهن مىكنى و بر آن ذريره مىپاشى و سپس لُنگ را پهن مىكنى به گونهاى كه سينه و پاها را بپوشاند و بعد هم پارچهاى را كه پهناى آن يك وجب و نيم است و بعد هم پيراهن را. پارچه را بر پيراهن روى
[١] - همان، ص ٧٣٤، باب ٦، حديث ٥.
[٢] - همان، ص ٧٣٤، باب ٦، حديث ٦.
[٣] - همان، ص ٧٤٣، باب ١٣، حديث ١.