الفقه الاسلامى آداب بيمارى و احكام وفات
(١)
پيشگفتار
٥ ص
(٢)
فصل اول آداب بيمارى و احكام احتضار
١١ ص
(٣)
الف- توبه كى، و چگونه؟
١٣ ص
(٤)
ب- با بيمارى چگونه برخورد كنيم؟
٢٣ ص
(٥)
ج- با بيمار چگونه رفتار كنيم؟
٢٩ ص
(٦)
د- آمادگى براى مرگ
٣٧ ص
(٧)
ه- احكام احتضار
٤٣ ص
(٨)
فصل دوم احكام وفات
٥٣ ص
(٩)
الف- غسل ميت
٥٥ ص
(١٠)
ب- كسانى كه از غسل دادن استثناء شدهاند
٦٣ ص
(١١)
ج- ميت چگونه غسل داده مىشود؟
٦٩ ص
(١٢)
د- احكام غسل ميت
٧٨ ص
(١٣)
ه- ميت چنين كفن مىشود
٨٣ ص
(١٤)
و- درباره حنوط و جريدتين
٩٤ ص
(١٥)
ز- نماز ميّت
١٠٧ ص
(١٦)
ح- چگونگى نماز ميّت
١١٤ ص
(١٧)
ط- ميّت چگونه دفن مىشود؟
١٣٠ ص
(١٨)
حكمت دفن
١٣٠ ص
(١٩)
حكمت دفن در حرم و در نجف اشرف
١٣١ ص
(٢٠)
لحد يا شقّ
١٣٣ ص
(٢١)
به ميّت قبل از دفن، مهلت بده
١٣٣ ص
(٢٢)
در هنگام عبور جنازه، ايستادن مستحب نيست
١٣٤ ص
(٢٣)
ميّت را چگونه به قبر مىسپارى؟
١٣٥ ص
(٢٤)
تلقين سنّت است
١٣٦ ص
(٢٥)
دروازه قبر
١٣٨ ص
(٢٦)
چه كسى وارد قبر شود؟
١٣٩ ص
(٢٧)
چه كسى خاك بريزد؟
١٤٠ ص
(٢٨)
قبر چند انگشت بلند شود و بر آن آب بپاشند
١٤١ ص
(٢٩)
دعاى بعد از دفن
١٤٢ ص
(٣٠)
آخرين تلقين
١٤٣ ص
(٣١)
بر ميّت سنگينى نكنيد و نامش را بنويسيد
١٤٤ ص
(٣٢)
انداختن ميّت در آب به هنگام ضرورت
١٤٥ ص
(٣٣)
به عزادار چگونه بايد تسليت گفته شود؟
١٤٧ ص
(٣٤)
چاه، هم قبر مىشود
١٤٨ ص
(٣٥)
تابوت نمونه
١٤٨ ص
(٣٦)
زيارت مردگان
١٤٩ ص
(٣٧)
از حمل جنازه بايد عبرت آموخت
١٥١ ص
(٣٨)
آداب زيارت قبور
١٥٣ ص
(٣٩)
با اشخاص مصيبتدار چگونه رفتار كنيم؟
١٥٤ ص
(٤٠)
صبر در مصيبت
١٥٨ ص
(٤١)
آدابى كه مصيبتدار بايد رعايت كند
١٥٦ ص
(٤٢)
اشك ريختن در مصيبت
١٦٥ ص
(٤٣)
گواهى دادن براى ميّت
١٦٦ ص
(٤٤)
رفتار با يتيم
١٦٧ ص
(٤٥)
ى- احكام قبور
١٧٠ ص
(٤٦)
ك- غسل مسّ ميّت
١٧٤ ص
 
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص

الفقه الاسلامى آداب بيمارى و احكام وفات - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٥٨ - الف- غسل ميت

است نگاه كند يا آن را غسل بدهد اگر زنى كه او را غسل بدهد نباشد؟ و همچنين آيا زن مى‌تواند به بدن شوهرش كه مرده است نگاه كند؟ فرمود: اشكال ندارد. خانواده زن كه اين كار را انجام ميدهند، به اين دليل است كه نمى‌خواهند شوهر به جايى از بدن زن كه آنها از آن كراهت دارند، نگاه كند.»

١٠- امام صادق عليه السلام فرمود:

«الزوج أحقّ بإمرأته حتى يضعها في قبرها» [١].

«شوهر سزاوارتر است به زنش تا اينكه او را در قبرش بگذارد.»

١١- امام جعفر، از پدرش، از على عليه السلام روايت مى‌كند:

«يغسّل الميّت أوْلى الناس به» [٢].

«ميت را نزديكترين مردم به او غسل مى‌دهد.»

١٢- از امام صادق عليه السلام نقل شده است:

«قال: قلت: فإن مات رجل مسلم وليس معه رجل مسلم ولا إمرأة مسلمة من ذوي قرابته ومعه رجال نصارى ونساء مسلمات ليس بينه وبينهنّ قرابة؟ قال: يغتسل النصارى ثمّ يغسلونه فقد اضطر. وعن المرأة المسلمة تموت وليس معها إمرأة مسلمة ولا رجل من ذوي قرابتها ومعها نصرانية و رجال مسلمون (ليس بينها وبينهم قرابة)؟ قال: تغتسل النصرانية ثمّ تغسّلها» [٣].

«راوى گويد؛ به امام صادق عليه السلام عرض كردم: اگر مسلمانى مرده‌


[١] - همان، ص ٧١٥، حديث ٩.

[٢] - همان، ص ٧١٨، باب ٢٦، حديث ١.

[٣] - همان، ص ٧٠٤، باب ١٩، حديث ١.