الفقه الاسلامى آداب بيمارى و احكام وفات - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ١٦٥ - اشك ريختن در مصيبت
«وقتى كسى بميرد خداوند فرشتهاى را به سوى درد رسيدهترين فرد خانواده او مىفرستد كه بر قلب او مسح كشد و بدين ترتيب سوز و گداز مصيبت را از دل او فراموش مىگرداند و اگر چنين نباشد دنيا آباد و پا برجا نمىماند.»
اشك ريختن در مصيبت:
١- امام عليه السلام فرمود:
«من خاف على نفسه من وَجْدٍ بمصيبة فليفض من دموعه فإنّه يسكن عنه» [١]
. «كسى كه از هيجان مصيبت بر جان (و عقل) خود بترسد پس اشك بريزد و گريه كند، زيرا اشك ريختن، دل را تسكين مىبخشد و از سوز و گداز آن مىكاهد.»
٢- امام عليه السلام فرمود:
«إنّ رسول اللَّه صلى الله عليه و آله حين جائته وفاة جعفر بن أبي طالب وزيد بن حارثة كان إذا دخل بيته كثر بكاؤه عليهما جدّاً، ويقول: كانا يحدّثاني ويؤنساني فذهبا جميعاً» [٢].
«پيامبر خدا وقتى كه خبر درگذشت جعفر بن ابيطالب و زيد بن حارثه را شنيد، هر زمان كه وارد خانه خودمى شد، بسيار در فراق آن دو مىگريست و مىگفت: آن دو هم سخن و مونس من بودند و هر دو
[١] - همان، ص ٩٢١، باب ٨٧، حديث ٥.
[٢] - همان، ص ٩٢٢، حديث ٦.