الفقه الاسلامى آداب بيمارى و احكام وفات
(١)
پيشگفتار
٥ ص
(٢)
فصل اول آداب بيمارى و احكام احتضار
١١ ص
(٣)
الف- توبه كى، و چگونه؟
١٣ ص
(٤)
ب- با بيمارى چگونه برخورد كنيم؟
٢٣ ص
(٥)
ج- با بيمار چگونه رفتار كنيم؟
٢٩ ص
(٦)
د- آمادگى براى مرگ
٣٧ ص
(٧)
ه- احكام احتضار
٤٣ ص
(٨)
فصل دوم احكام وفات
٥٣ ص
(٩)
الف- غسل ميت
٥٥ ص
(١٠)
ب- كسانى كه از غسل دادن استثناء شدهاند
٦٣ ص
(١١)
ج- ميت چگونه غسل داده مىشود؟
٦٩ ص
(١٢)
د- احكام غسل ميت
٧٨ ص
(١٣)
ه- ميت چنين كفن مىشود
٨٣ ص
(١٤)
و- درباره حنوط و جريدتين
٩٤ ص
(١٥)
ز- نماز ميّت
١٠٧ ص
(١٦)
ح- چگونگى نماز ميّت
١١٤ ص
(١٧)
ط- ميّت چگونه دفن مىشود؟
١٣٠ ص
(١٨)
حكمت دفن
١٣٠ ص
(١٩)
حكمت دفن در حرم و در نجف اشرف
١٣١ ص
(٢٠)
لحد يا شقّ
١٣٣ ص
(٢١)
به ميّت قبل از دفن، مهلت بده
١٣٣ ص
(٢٢)
در هنگام عبور جنازه، ايستادن مستحب نيست
١٣٤ ص
(٢٣)
ميّت را چگونه به قبر مىسپارى؟
١٣٥ ص
(٢٤)
تلقين سنّت است
١٣٦ ص
(٢٥)
دروازه قبر
١٣٨ ص
(٢٦)
چه كسى وارد قبر شود؟
١٣٩ ص
(٢٧)
چه كسى خاك بريزد؟
١٤٠ ص
(٢٨)
قبر چند انگشت بلند شود و بر آن آب بپاشند
١٤١ ص
(٢٩)
دعاى بعد از دفن
١٤٢ ص
(٣٠)
آخرين تلقين
١٤٣ ص
(٣١)
بر ميّت سنگينى نكنيد و نامش را بنويسيد
١٤٤ ص
(٣٢)
انداختن ميّت در آب به هنگام ضرورت
١٤٥ ص
(٣٣)
به عزادار چگونه بايد تسليت گفته شود؟
١٤٧ ص
(٣٤)
چاه، هم قبر مىشود
١٤٨ ص
(٣٥)
تابوت نمونه
١٤٨ ص
(٣٦)
زيارت مردگان
١٤٩ ص
(٣٧)
از حمل جنازه بايد عبرت آموخت
١٥١ ص
(٣٨)
آداب زيارت قبور
١٥٣ ص
(٣٩)
با اشخاص مصيبتدار چگونه رفتار كنيم؟
١٥٤ ص
(٤٠)
صبر در مصيبت
١٥٨ ص
(٤١)
آدابى كه مصيبتدار بايد رعايت كند
١٥٦ ص
(٤٢)
اشك ريختن در مصيبت
١٦٥ ص
(٤٣)
گواهى دادن براى ميّت
١٦٦ ص
(٤٤)
رفتار با يتيم
١٦٧ ص
(٤٥)
ى- احكام قبور
١٧٠ ص
(٤٦)
ك- غسل مسّ ميّت
١٧٤ ص
 
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص

الفقه الاسلامى آداب بيمارى و احكام وفات - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ١٥٨ - آدابى كه مصيبتدار بايد رعايت كند

فيقول: فما قال عبدي؟ قالوا: حمدك واسترجع، فيقول اللَّه تبارك وتعالى:

أخذتم ثمرة قلبه وقرّة عينه فحمدني واسترجع ابنوا له بيتاً في الجنّة وسموّه بيت الحمد» [١].

«پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود: وقتى خداوند فرزند مؤمن را قبض روح كند، و خداوند داناتر است به آنچه بنده او مى‌گويد، خداوند به فرشتگان خود مى‌گويد: آيا فرزند فلانى را قبض روح كرديد؟

مى‌گويند: بلى پروردگارا! خداوند مى‌گويد: بنده من چه گفت؟

مى‌گويند: تو را سپاس گفت و كلمه استرجاع (انَّا للَّهِ وانّا اليهِ راجعون) بر زبان آورد. خداوند مى‌گويد: ميوه دل و نور چشم او را گرفتيد و اومرا ستايش كرد و خواستار بازگشت به سوى من شد. پس پاداش او اين است كه خانه‌اى براى او در بهشت بنا كنيد و آن را خانه سپاس و ستايش (بيت‌الحمد) بناميد.»

صبر در مصيبت:

١- امام باقر عليه السلام فرمود:

«ما من عبد يصاب بمصيبة فيسترجع عند ذكر المصيبة ويصبر حين تفجأه إلّاغفر اللَّه له ما تقدّم من ذنبه، وكلّما ذكر مصيبة فاسترجع عند ذكره المصيبة غفر اللَّه له كلّ ذنب اكتسبه فيما بينهما» [٢].

«هيچ بنده‌اى نيست كه مصيبتى به او برسد و در هنگام يادآورى مصيبت، كلمه استرجاع بر زبان آورد و شكيبايى پيشه كند، مگر اينكه‌


[١] - همان، ص ٨٩٦، باب ٧٣، حديث ١.

[٢] - همان، ص ٨٩٧، باب ٧٤، حديث ١.