الفقه الاسلامى آداب بيمارى و احكام وفات - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٩٩ - و- درباره حنوط و جريدتين
١٣- ميسّر مىگويد:
«سمعت أبا جعفر عليه السلام يقول: من تبع جنازة مسلم اعطي يوم القيامة أربع شفاعات ولم يقل شيئاً إلّاوقال الملك: ولك مثل ذلك» [١].
«از امام باقر عليه السلام شنيدم كه مىگفت: كسى كه جنازه مسلمانى را دنبال (تشييع) كند، روز قيامت چهار شفاعت داده خواهد شد و در هنگام تشييع چيزى نمىگويد مگر اينكه فرشته مىگويد: براى تو نيز مثل همين باد.»
١٤- امام باقر عليه السلام فرمود:
«كان فيما ناجى به موسى ربّه أن قال: يا ربّ ما لمن شيّع جنازة؟
قال: اوكّل به ملائكة من ملائكتي معهم رايات يشيّعونهم من قبورهم إلى محشرهم» [٢]
. «در ميان آنچه حضرت موسى عليه السلام با پروردگارش مناجات كرد اين بود كه: پروردگارا، براى كسانيكه جنازهاى را تشييع كنند چه پاداش خواهد بود؟ فرمود: فرشتگانى را موظّف مىسازم كه با آنها پرچمهايى است و آنان را از محل قبرشان تا محشر تشييع كنند.»
١٥- امام صادق عليه السلام فرمود:
«أوّل ما يُتحَف المؤمن به في قبره أن يغفر لمن تبع جنازته» [٣]
. «اوّلين چيزى كه به مؤمن در قبرش به عنوان يك تحفه بخشيده مىشود اين است كه كسانيكه جنازه او را دنبال كردهاند، آمرزيده مىشوند.»
[١] - همان، ص ٨٢٠، باب ٢ از ابواب دفن، حديث ١.
[٢] - همان، حديث ٢.
[٣] - همان، حديث ٤.