الفقه الاسلامى آداب بيمارى و احكام وفات - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ١٦٠ - آدابى كه مصيبتدار بايد رعايت كند

«قال أبو عبداللَّه عليه السلام: من ابتلي من المؤمنين ببلاء فصبر عليه كان له مثل أجر ألف شهيد» [١]

. «هر مؤمنى كه به مصيبتى مبتلا شود و در تحمّل آن شكيبايى پيشه نمايد، پاداش او مانند پاداش هزار شهيد است.»

٥- امام صادق عليه السلام فرمود:

«إنّ اللَّه أنعم على قوم فلم يشكروا فصارت عليهم وبالًا وابتلى قوماً بالمصائب فصبروا فصارت عليهم نعمة» [٢]

. «خداوند براى قومى نعمت بخشيد، امّا آنان شكر نكردند پس آن نعمت وبال جان آنان و تبديل به سختى گرديد، امّا قوم ديگرى را با مصيبت، آزمايش نمود و آنان شكيبائى كردند پس آن مصيبت براى آنان تبديل به نعمت گرديد.»

٦- عبدالرحمان بن حجّاج مى‌گويد: در نزد امام صادق عليه السلام از بلا و مصيبت و آنچه از طرف خداوند به مؤمن اختصاص داده شده است، سخن به ميان آمد و او گفت:

«سئل رسول اللَّه صلى الله عليه و آله من أشدّ الناس بلاءً في الدنيا

؟ فقال: النبيّون، ثمّ الأمثل فالأمثل، ويبتلى المؤمن بعدُ على قدر إيمانه وحسن أعماله، فمن صحّ إيمانه وحسن عمله اشتدّ بلاؤه، ومن سخف إيمانه وضعف عمله قلّ بلاؤه» [٣]

. «از پيامبر خدا صلى الله عليه و آله سؤال شد كه در دنيا چه كسى از همه بيشتر گرفتار بلا و رنج مى‌باشد؟ فرمود: پيامبران و سپس هر كس كه به آنان‌