الفقه الاسلامى آداب بيمارى و احكام وفات - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ١٥٩ - آدابى كه مصيبتدار بايد رعايت كند
همه گناهان پيشين او را مىآمرزد و هر وقت كه دوباره آن مصيبت را يادآورى كند و استرجاع بر زبان آورد، خداوند هر گناهى را كه او در فاصله اين مدّت (بين زمان مصيبت و زمان يادآورى آن) مرتكب شده، مىبخشد.»
٢- امام صادق عليه السلام فرمود:
«عجبت للمرء المسلم لا يقضي اللَّه عزّ وجلّ له قضاءً إلّاكان خيراً له، إن قرض بالمقاريض كان خيراً له، وإن ملك مشارق الأرض ومغاربها كان خيراً له» [١]
. «از كار انسان مسلمان در شگفتم، زيرا هيچ چيزى را خداوند براى او تقدير نمىكند مگر اينكه خيرى براى اوست، اگر با قيچى (يا تيغ) قطعه قطعه شود، خير اوست و اگر مالك مشرق و مغرب عالم شود هم خير اوست.»
٣- امام صادق عليه السلام فرمود:
«رأس طاعة اللَّه الصبر والرضا عن اللَّه فيما أحبّ العبد أو كره، ولا يرضى عبد عن اللَّه فيما أحبّ أو كره إلّاكان خيراً له فيما أحبّ أو كره» [٢]
. «در رأس اطاعت از خداوند، شكيبايى و رضا از خداوند است در همه آنچه بنده آن را دوست دارد يا از آن كراهت و نفرت دارد و هيچ بندهاى هم در آنچه دوست دارد يا كراهت، از خداوند راضى نمىشود مگر اينكه خير او هم در همان چيز است.»
٤- ابو حمزه ثمالى مىگويد:
[١] - همان، ص ٨٩٨، باب ٧٥، حديث ١.
[٢] - همان، ص ٩٠٠، حديث ١٢.