الفقه الاسلامى آداب بيمارى و احكام وفات - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ١٧٠ - ى- احكام قبور

ى- احكام قبور

احاديث شريف:

جعفى مى‌گويد: نزد امام باقر عليه السلام بودم كه نامه‌اى از هشام بن عبدالملك به او رسيد درباره مردى كه قبر زنى را نبش كرده، لباسهاى او را ربوده و با او عمل جماع انجام داده است. هشام نوشته بود كه مردم در اين جا در باره او اختلاف كرده‌اند: عدّه‌اى مى‌گويند: او را بكشيد و عدّه‌اى مى‌گويند: او را بسوزانيد. امام در جواب نوشت كه:

«إنّ حرمة الميّت كحرمة الحيّ، حدّه أن تقطع يده لنبشه وسلبه الثياب، ويقام عليه الحدّ في الزنا، إن احصن رُجِم، وإن لم يكن احصن جلد مائة» [١].

«حرمت و احترام ميّت مانند حرمت شخص زنده است. حدّ آن شخص اين است كه بخاطر نبش قبر و ربودن جامه‌ها، دستش بريده شود و بخاطر زنا، حدّ زنا جارى شود، اگر محصن است رجم و سنگسار شود و اگر غير محصن است، صدتا زيانه زده شود.»