الفقه الاسلامى آداب بيمارى و احكام وفات
(١)
پيشگفتار
٥ ص
(٢)
فصل اول آداب بيمارى و احكام احتضار
١١ ص
(٣)
الف- توبه كى، و چگونه؟
١٣ ص
(٤)
ب- با بيمارى چگونه برخورد كنيم؟
٢٣ ص
(٥)
ج- با بيمار چگونه رفتار كنيم؟
٢٩ ص
(٦)
د- آمادگى براى مرگ
٣٧ ص
(٧)
ه- احكام احتضار
٤٣ ص
(٨)
فصل دوم احكام وفات
٥٣ ص
(٩)
الف- غسل ميت
٥٥ ص
(١٠)
ب- كسانى كه از غسل دادن استثناء شدهاند
٦٣ ص
(١١)
ج- ميت چگونه غسل داده مىشود؟
٦٩ ص
(١٢)
د- احكام غسل ميت
٧٨ ص
(١٣)
ه- ميت چنين كفن مىشود
٨٣ ص
(١٤)
و- درباره حنوط و جريدتين
٩٤ ص
(١٥)
ز- نماز ميّت
١٠٧ ص
(١٦)
ح- چگونگى نماز ميّت
١١٤ ص
(١٧)
ط- ميّت چگونه دفن مىشود؟
١٣٠ ص
(١٨)
حكمت دفن
١٣٠ ص
(١٩)
حكمت دفن در حرم و در نجف اشرف
١٣١ ص
(٢٠)
لحد يا شقّ
١٣٣ ص
(٢١)
به ميّت قبل از دفن، مهلت بده
١٣٣ ص
(٢٢)
در هنگام عبور جنازه، ايستادن مستحب نيست
١٣٤ ص
(٢٣)
ميّت را چگونه به قبر مىسپارى؟
١٣٥ ص
(٢٤)
تلقين سنّت است
١٣٦ ص
(٢٥)
دروازه قبر
١٣٨ ص
(٢٦)
چه كسى وارد قبر شود؟
١٣٩ ص
(٢٧)
چه كسى خاك بريزد؟
١٤٠ ص
(٢٨)
قبر چند انگشت بلند شود و بر آن آب بپاشند
١٤١ ص
(٢٩)
دعاى بعد از دفن
١٤٢ ص
(٣٠)
آخرين تلقين
١٤٣ ص
(٣١)
بر ميّت سنگينى نكنيد و نامش را بنويسيد
١٤٤ ص
(٣٢)
انداختن ميّت در آب به هنگام ضرورت
١٤٥ ص
(٣٣)
به عزادار چگونه بايد تسليت گفته شود؟
١٤٧ ص
(٣٤)
چاه، هم قبر مىشود
١٤٨ ص
(٣٥)
تابوت نمونه
١٤٨ ص
(٣٦)
زيارت مردگان
١٤٩ ص
(٣٧)
از حمل جنازه بايد عبرت آموخت
١٥١ ص
(٣٨)
آداب زيارت قبور
١٥٣ ص
(٣٩)
با اشخاص مصيبتدار چگونه رفتار كنيم؟
١٥٤ ص
(٤٠)
صبر در مصيبت
١٥٨ ص
(٤١)
آدابى كه مصيبتدار بايد رعايت كند
١٥٦ ص
(٤٢)
اشك ريختن در مصيبت
١٦٥ ص
(٤٣)
گواهى دادن براى ميّت
١٦٦ ص
(٤٤)
رفتار با يتيم
١٦٧ ص
(٤٥)
ى- احكام قبور
١٧٠ ص
(٤٦)
ك- غسل مسّ ميّت
١٧٤ ص
 
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص

الفقه الاسلامى آداب بيمارى و احكام وفات - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ١٧٦

بدن ميّت خارج شد، اكثر آفات و آلودگيهاى آن مى‌ماند.»

٥- امام صادق عليه السلام فرمود:

«إذا قطع من الرجل قطعة فهي ميتة، فإذا مسّه إنسان فكلّ ما كان فيه عظم فقد وجب على من يمسّه الغسل، فإن لم يكن فيه عظم فلا غسل عليه» [١].

«اگر عضوى از بدن كسى قطع شود، مُرده محسوب مى‌شود و اگر استخوان داشته باشد، و كسى آن را مسّ كند غسل بر او واجب مى‌شود و اگر استخوان نداشته باشد، بر مسّ كننده غسل نيست.»

٦- امام رضا عليه السلام فرمود:

«إنّما لم يجب الغسل على من مسّ شيئاً من الأموات غير الإنسان كالطيور والبهائم والسباع وغير ذلك؛ لأنّ هذه الأشياء كلّها ملبسة ريشاً وصوفاً وشعراً ووبراً، وهذا كلّه ذكي لا يموت، وإنّما يماسّ منه الشي‌ء الذي هو ذكي من الحيّ والميّت» [٢].

«اينكه اگر انسان، مرده‌اى غير از انسان مانند پرندگان و چهارپايان و درندگان و غيره را مسّ كند غسل ندارد بدان جهت است كه آنها پوشيده از پر و پشم و مو و كرك هستند و اين چيزها پاك بوده و مرده محسوب نمى‌شود و تماس با چيزى حاصل مى‌شود كه آن پاك است از زنده و مرده.»


[١] - همان، ص ٩٣١، باب ٢، حديث ١.

[٢] - همان، ص ٩٣٥، باب ٦، حديث ٥.