الفقه الاسلامى آداب بيمارى و احكام وفات - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٤٥ - ه- احكام احتضار

«نزد امام باقر عليه السلام بودم كه گفته شد عكرمه در حال مرگ است و او برعقيده خوارج بود. ابو جعفر عليه السلام به ما گفت: اجازه دهيد تا نزد او بروم و برگردم و ما گفتيم: بلى. پس او رفت و بى درنگ بازگشت و گفت: اگر عكرمه را پيش از جان دادن درك مى‌كردم به او كلماتى مى‌آموختم كه برايش مفيد بود ولى من وقتى رسيدم كه جان باخته بود. پس گفتم: جانم به فدايت آن كلمات چه بود؟ گفت: قسم به خدا آن كلمات همان چيزى است كه شما بر آن هستيد پس به مردگان خود در هنگام جان دادن شهادت لا اله الّا اللَّه و ولايت را تلقين كنيد.»

٥- امام صادق عليه السلام فرمود:

«كان أمير المؤمنين عليه السلام إذا حضر أحداً من أهل بيته الموت قال له:

قل: لا إله إلّااللَّه الحليم الكريم، لا إله إلّااللَّه العلي العظيم، سبحان اللَّه ربّ السموات السبع وربّ الأرضين السبع وما بينهما وربّ العرش العظيم والحمد للَّه‌ربّ العالمين، فإذا قالها المريض قال: اذهب فليس عليك بأس» [١].

«حضرت على عليه السلام وقتى يكى از بستگانش در حال احتضار قرار مى‌گرفت به او ميگفت؛ بگو: «لا إله إلّااللَّه الحليم الكريم، لا إله إلّا اللَّه العلي العظيم، سبحان اللَّه ربّ السموات السبع وربّ الأرضين السبع وما بينهما وربّ العرش العظيم والحمد للَّه‌ربّ العالمين»، وقتى كه مريض اين كلمات را مى‌گفت، مى‌فرمود: حالا جان بسپار كه هيچ مشكلى نخواهى داشت.»