الفقه الاسلامى آداب بيمارى و احكام وفات
(١)
پيشگفتار
٥ ص
(٢)
فصل اول آداب بيمارى و احكام احتضار
١١ ص
(٣)
الف- توبه كى، و چگونه؟
١٣ ص
(٤)
ب- با بيمارى چگونه برخورد كنيم؟
٢٣ ص
(٥)
ج- با بيمار چگونه رفتار كنيم؟
٢٩ ص
(٦)
د- آمادگى براى مرگ
٣٧ ص
(٧)
ه- احكام احتضار
٤٣ ص
(٨)
فصل دوم احكام وفات
٥٣ ص
(٩)
الف- غسل ميت
٥٥ ص
(١٠)
ب- كسانى كه از غسل دادن استثناء شدهاند
٦٣ ص
(١١)
ج- ميت چگونه غسل داده مىشود؟
٦٩ ص
(١٢)
د- احكام غسل ميت
٧٨ ص
(١٣)
ه- ميت چنين كفن مىشود
٨٣ ص
(١٤)
و- درباره حنوط و جريدتين
٩٤ ص
(١٥)
ز- نماز ميّت
١٠٧ ص
(١٦)
ح- چگونگى نماز ميّت
١١٤ ص
(١٧)
ط- ميّت چگونه دفن مىشود؟
١٣٠ ص
(١٨)
حكمت دفن
١٣٠ ص
(١٩)
حكمت دفن در حرم و در نجف اشرف
١٣١ ص
(٢٠)
لحد يا شقّ
١٣٣ ص
(٢١)
به ميّت قبل از دفن، مهلت بده
١٣٣ ص
(٢٢)
در هنگام عبور جنازه، ايستادن مستحب نيست
١٣٤ ص
(٢٣)
ميّت را چگونه به قبر مىسپارى؟
١٣٥ ص
(٢٤)
تلقين سنّت است
١٣٦ ص
(٢٥)
دروازه قبر
١٣٨ ص
(٢٦)
چه كسى وارد قبر شود؟
١٣٩ ص
(٢٧)
چه كسى خاك بريزد؟
١٤٠ ص
(٢٨)
قبر چند انگشت بلند شود و بر آن آب بپاشند
١٤١ ص
(٢٩)
دعاى بعد از دفن
١٤٢ ص
(٣٠)
آخرين تلقين
١٤٣ ص
(٣١)
بر ميّت سنگينى نكنيد و نامش را بنويسيد
١٤٤ ص
(٣٢)
انداختن ميّت در آب به هنگام ضرورت
١٤٥ ص
(٣٣)
به عزادار چگونه بايد تسليت گفته شود؟
١٤٧ ص
(٣٤)
چاه، هم قبر مىشود
١٤٨ ص
(٣٥)
تابوت نمونه
١٤٨ ص
(٣٦)
زيارت مردگان
١٤٩ ص
(٣٧)
از حمل جنازه بايد عبرت آموخت
١٥١ ص
(٣٨)
آداب زيارت قبور
١٥٣ ص
(٣٩)
با اشخاص مصيبتدار چگونه رفتار كنيم؟
١٥٤ ص
(٤٠)
صبر در مصيبت
١٥٨ ص
(٤١)
آدابى كه مصيبتدار بايد رعايت كند
١٥٦ ص
(٤٢)
اشك ريختن در مصيبت
١٦٥ ص
(٤٣)
گواهى دادن براى ميّت
١٦٦ ص
(٤٤)
رفتار با يتيم
١٦٧ ص
(٤٥)
ى- احكام قبور
١٧٠ ص
(٤٦)
ك- غسل مسّ ميّت
١٧٤ ص
 
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص

الفقه الاسلامى آداب بيمارى و احكام وفات - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ١٥٦ - با اشخاص مصيبتدار چگونه رفتار كنيم؟

٥- امام صادق عليه السلام از پدرانش، از پيامبر خدا صلى الله عليه و آله در وصيّتش به حضرت على عليه السلام نقل مى‌كند:

«ليس على النساء عيادة مريض، ولا اتّباع جنازة، ولا تقيم عند قبر» [١]

. «بر زنان عيادت بيمار و تشييع جنازه، لازم نيست و زن نبايد نزد قبرى بماند.»

٦- امام صادق عليه السلام مى‌گويد:

«قال أمير المؤمنين عليه السلام: مُرُوا أهاليكم بالقول الحسن عند موتاكم، فإنّ فاطمة لمّا قبض أبوها أسعدتها بنات هاشم فقالت: اتركن التعداد، وعليكن بالدعاء» [٢].

«امير المؤمنين عليه السلام فرمود: خانواده‌هاى خود را دستور دهيد در نزد مردگان، سخن نيكو بگويند، زيرا فاطمه (س) وقتى كه پدرش رحلت كرد، دختران هاشم نزد او آمدند تا او را «در امر عزادارى) كمك كنند، و او گفت: شمردن فضائل و مناقب مردگان را كنار بگذاريد و بر شماست كه دعا كنيد.»

آدابى كه مصيبت‌دار بايد رعايت كند:

١- امام صادق عليه السلام فرمود:

«ولد يقدّمه الرجل أفضل من سبعين ولداً يخلفهم بعده كلّهم قد ركبوا الخير (الخيل) وجاهدوا فى سبيل اللَّه» [٣]


[١]- همان، ص ٨٩١، حديث ٤.

[٢]- همان، ص ٨٩٢، باب ٧٠، حديث ١.

[٣]- همان، ص ٨٩٣، باب ٧٢، حديث ١.