الفقه الاسلامى آداب بيمارى و احكام وفات - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ١٢٦ - ح- چگونگى نماز ميّت

گذشت درباره كيفيّتهاى نماز ميّت هم اشاراتى وجود داشت.

٣- چهار تكبير براى نماز ميّت كفايت نمى‌كند مگر براى تقيّه يا اينكه ميّت منافق باشد. در صورتى كه از حدّ واجب كمتر تكبير گفته باشد، اگر موالات باقى است بايد تكبيرات را تكميل كند و اگر موالات از بين رفته باشد نماز را اعاده نمايد.

٤- در هنگام نماز بر ميّت، دعا كردن با زبانهاى ديگر جائز است مشروط بر اينكه حداقلّ اذكار واجب، به زبان عربى خوانده شود.

٥- نماز ميّت، سلام و هم‌چنين ركوع و سجود هم ندارد و كسى كه به قصد تشريع، اين امور را در نماز ميّت اضافه كند، بدعت كرده است.

٦- جائز است در دعاهاى نماز با ضمير مذكّر يا مؤنّث به ميّت اشاره كنى مخصوصاً در صورتى كه جنس او را هم ندانى، بدين ترتيب كه اگر ضمير را مذكّر آوردى، منظورت بدن يا نعش باشد و اگر مؤنّث آوردى به جنازه اشاره كرده باشى.

٧- اگر ندانى كه تكبير چندم را گفته‌اى، بنا را بر حداقل بگذار مگر اينكه دليلى بر حداكثر داشته باشى.

٨- واجب است در هنگام نماز، ميّت به پشت گذاشته شود و سر ميّت به طرف راست نماز گزار قرار بگيرد و نماز گزار، پشت ميّت بايستد و بين او و ميّت، حايلى نباشد و جنازه از نمازگزار دور نباشد مگر اينكه صفوف جماعت متّصل بهم باشد و هم‌چنين واجب است نمازگزار رو به قبله بايستد و در موقع نماز، ميّت‌