الفقه الاسلامى آداب بيمارى و احكام وفات - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٣١ - ج- با بيمار چگونه رفتار كنيم؟
«هر مؤمنى اگر مؤمن بيمارى را در اوّل صبح عيادت كند، هفتاد هزار فرشته او را مشايعت مىكنند و زمانى كه در نزد او نشست، رحمت الهى وجود او را فرا مىگيرد و فرشتگان الهى براى او آمرزش مىطلبند تا شب فرا رسد و اگر در شب عيادت كند باز هم همين حالت براى او خواهد بود تا صبح شود.»
٥- عيسى بن عبداللَّه قمى در حديثى مىگويد؛ از امام صادق عليه السلام شنيدم كه مىگفت:
«ثلاثة دعوتهم مستجابة: الحاج، والغازي، والمريض فلا تغيظوه ولا تضجروه» [١].
«دعاى سه نفر اجابت مىشود: حاجى، جنگجو (مجاهد) و بيمار، پس بيمار را خشمگين نسازيد و خسته و رنجيده نگردانيد.»
٦- امام صادق عليه السلام فرمود:
«لا عيادة في وجع العين، ولا تكون عيادة في أقل من ثلاثة أيام، فإذا وجبت فيوم ويوم لا، فإذا طالت العلّة ترك المريض وعياله» [٢].
«چشم دردى عيادت ندارد، و در بيمارى كمتر از سه روز هم عيادت لازم نيست و زمانى كه عيادت لازم باشد بايد يكروز در ميان انجام شود و اگر بيمارى طول كشيد، بيمار به خانوادهاش واگذاشته شود.»
٧- ابو حمزه ثمالى از امام باقر عليه السلام نقل مىكند:
[١] - همان، ص ٦٣٧، باب ١٢، حديث ٢.
[٢] - همان، ص ٦٣٨، باب ١٣، حديث ١.