الفقه الاسلامى آداب بيمارى و احكام وفات - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ١٩ - الف- توبه كى، و چگونه؟

«إنّ اللَّه يحبّ المقرّ التوّاب. قال: وكان رسول اللَّه صلى الله عليه و آله يتوب إلى اللَّه فى كل يوم سبعين مرة من غير ذنب، يقول: استغفر اللَّه وأتوب إليه.

قال؛ كان يقول: أتوب الى اللَّه» [١]

. «خداوند كسى را كه اعتراف به گناه و توبه مى‌كند، دوست مى‌دارد. فرمود: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله بدون اينكه گناه مرتكب شود، هر روز هفتاد بار توبه مى‌كرد و مى‌گفت: «استغفر اللَّه و أتوب اليه» و يا مى‌گفت: «أتوب إلى اللَّه» يعنى توبه مى‌كنم و به خدا باز مى‌گردم.»

٥- از پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله نقل شده است:

«ألا انبّئكم بدائكم من دوائكم، داؤكم‌الذنوب ودواءكم الاستغفار» [٢].

«همانا مى‌خواهم هم دردتان و هم دواى‌تان را براى شما باز گويم. درد شما گناهان است و دواى آن هم استغفار و طلب آمرزش از خداوند.»

٦- على عليه السلام فرمود:

«ما من عبد يذنب إلّاأجّله اللَّه سبع ساعات، فإن تاب لم يكتب عليه ذنب» [٣]

. «هر بنده‌اى گناهى مرتكب مى‌شود، خداوند به او هفت ساعت مهلت مى‌دهد، پس اگر توبه كرد، گناهى در پرونده اعمال او نوشته نمى‌شود.»

٧- محمد بن مسلم از امام باقر عليه السلام روايت مى‌كند: