تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٩٨ - كدام معبودان در دوزخند؟

غلو كردند كه خدايش خواندند) و به همين جهت هلاك شدند، و گروهى او را مبغوض داشتند (همچون يهود كه كمر به قتلش بستند) آنها نيز هلاك شدند، (گروهى نيز تو را به مقام الوهيت مى‌رسانند، و گروهى كمر بر عداوتت مى‌بندند و هر دو دوزخى خواهند بود) هنگامى كه منافقان اين سخن را شنيدند از روى استهزا گفتند: آيا مثال ديگرى براى او جز عيسى پيدا نكرد، در اين هنگام بود كه آيه فوق نازل شد: وَ لَمَّا ضُرِبَ ابْنُ مَرْيَمَ مَثَلًا ...".

آنچه در بالا گفتيم متن روايتى است كه حافظ" ابو بكر بن مردويه" از علماى معروف اهل سنت در كتاب" مناقب" (طبق نقل كشف الغمه صفحه ٩٥) آورده است.

همين مضمون را با تفاوت مختصرى" ميرمحمد صالح كشفى ترمذى" در" مناقب مرتضوى" آورده.

جمعى ديگر از دانشمندان اهل سنت و علماى بزرگ شيعه در كتابهاى متعددى اين ماجرا را گاه بدون ذكر آيه فوق، و گاه با ذكر آيه نقل كرده‌اند [١] قرائن موجود در آيات نشان مى‌دهد كه اين حديث معروف از قبيل تطبيق است نه شان نزول، و به تعبير ديگر شان نزول آيه همان داستان عيسى و گفتگوى مشركان عرب و بتهاى آنها است، اما چون ماجرايى شبيه آن براى على ع بعد از آن گفتار تاريخى پيغمبر ص روى داد، پيامبر ص اين آيه را در اينجا تلاوت فرمود كه اين ماجرا از جهات مختلفى همانند مصداق آن بود.

[١] براى اطلاع بيشتر به كتاب" احقاق الحق" جلد ٣ صفحه ٣٩٨ به بعد، و تفسير" نور الثقلين جلد ٤ صفحه ٦٠٩ به بعد و تفسير" مجمع البيان" ذيل آيات مورد بحث مراجعه فرمائيد.