تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٩٩ - تفسير آفرينش اين جهان بر اساس حق است

در دنباله آيه مى‌افزايد:" ما براى آن سرآمد معينى قرار داديم" (وَ أَجَلٍ مُسَمًّى‌).

كه با فرارسيدن آن دنيا فانى مى‌شود، و چون اين جهان توأم با حق و داراى هدف است، طبعا بايد به دنبال آن جهانى ديگر كه نتائج اعمال در آن بررسى مى‌شود وجود داشته باشد، بنا بر اين حقانيت اين جهان خود دليل بر وجود معاد است، و گرنه پوچ و بيهوده بود و توأم با ظلم و ستم فراوان.

اما با اينكه قرآن حق است، و آفرينش جهان نيز حق" كافران لجوج از آنچه انذار شده‌اند رويگردان هستند" (وَ الَّذِينَ كَفَرُوا عَمَّا أُنْذِرُوا مُعْرِضُونَ‌).

از يك سو آيات قرآن پى در پى آنها را انذار و بيم مى‌دهد كه دادگاه بزرگى در پيش داريد، و از سوى ديگر جهان آفرينش با نظامات خاص خود نيز هشدار مى‌دهد كه حسابى در كار است، اما اين غافلان بيخبر نه به اين توجهى مى‌كنند، و نه به آن.

تعبير به" معرضون" از ماده" اعراض" اشاره به اين است كه اگر با آيات تكوين و تدوين روبرو و مواجه شوند حقايق را درك مى‌كنند اما آنها صورت خود را برمى‌گردانند، و از حق گريزانند مبادا در روند تقاليد و تخيلات و هوى و هوس آنها دگرگونى ايجاد كند.